AVM · Bíblia Sagrada Ave-Maria
1 Ao mestre de canto. Com a Gitiena. Salmo de Asaf.
2 Exultai em Deus, nosso protetor, aclamai o Deus de Jacó.
3 Tocai o saltério, vibrai os tímbales, tangei a melodiosa harpa e a lira.
4 Ressoai a trombeta na lua nova, na lua cheia, dia de grande festa,
5 porque é uma instituição para Israel, um preceito do Deus de Jacó;
6 uma lei que foi imposta a José, quando ele entrou em luta com o Egito. Eis que ouviu uma língua desconhecida:
7 "Aliviei os seus ombros de fardos, já não carregam cestos as suas mãos,
8 na tribulação gritaste para mim e te livrei; da nuvem que troveja eu respondi, junto às águas de Meriba eu te provei.
9 Escuta, ó povo, a minha advertência: Possas tu me ouvir, ó Israel!
10 Não haja em teu meio um deus estranho; nem adores jamais o deus de outro povo.
11 Sou eu, o Senhor, teu Deus, eu que te retirei do Egito; basta abrires a boca e te satisfarei.
12 No entanto, meu povo não ouviu a minha voz, Israel não me quis obedecer.
13 Por isso, os abandonei à dureza de seus corações. Deixei-os que seguissem seus caprichos.
14 Oh, se meu povo me tivesse ouvido, se Israel andasse em meus caminhos!
15 Eu teria logo derrotado seus inimigos, e desceria minha mão contra seus adversários.
16 Os inimigos do Senhor lhes renderiam homenagens, estaria assegurado, para sempre, o destino do meu povo.
17 Eu o teria alimentado com a flor do trigo, e com o mel do rochedo o fartaria".
TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Οδηγητή του Ισραήλ άκου μέ προσοχή
1 Για τον πρωτοψάλτη· όπως το «σωσανίμ-εδούθ» (τα κρίνα είναι μάρτυρες). Ψαλμός του Ασάφ.
2 Οδηγητή του Ισραήλ, άκου μέ προσοχή,
εσύ, που κατευθύνεις σαν κοπάδι
τους απογόνους του Ιωσήφ·
εσύ, που ’χεις το θρόνο σου πάνω στα χερουβίμ,πάνω στα χερουβίμ. Για την προέλευση της φρ. βλ. Εξ 25:22.
αποκαλύψου!
3 Μπρος στον Εφραΐμ και στον Βενιαμίν
και μπρος στο Μανασσή,
ξύπνα τη δύναμή σου
και έλα να μας σώσεις.
4 Θεέ, φέρε μας πίσω,
το πρόσωπό σου ας λάμψει
και θα σωθούμε.
5 Κύριε, του σύμπαντος Θεέ,
ως πότε θα κρατά η οργή σου
ενάντια στο λαό σου που προσεύχεται;
6 Τους έθρεψες με δακρυοζύμωτο ψωμί,
τους πότισες κούπες γεμάτες δάκρυα.
7 Λεία μάς έκανες, που οι γείτονές μας τη διεκδικούν·
και μας περιγελούν οι εχθροί μας.
8 Φέρε μας πίσω, του σύμπαντος Θεέ,
το βλέμμα σου ευνοϊκό ας πέσει πάνω μας
και θα σωθούμε.
9 Αμπέλι από την Αίγυπτο ξερίζωσες·Για το συμβολισμό του λαού του Θεού με αμπέλι βλ. Ησ 5:1-7· Ιεζ 15:1-8· Ιω 15:1-10.
λαούς απόδιωξες κι εκεί το φύτεψες.
10 Ετοίμασες το έδαφος για χάρη του,
κι έτσι άπλωσες τις ρίζες του
και γέμισε τη γη.
11 Σκέπασε τα βουνά με τη σκιά του
και τα κλαδιά του σκίασαν
τους κέδρους τους γιγάντιους.
12 Άπλωσε ως τη θάλασσα τις κληματόβεργές του
κι ως το ποτάμι τα βλαστάρια του.Οι κέδροι (στ. 11) συμβολίζουν το Λίβανο (βλ. Ψλ 29:5). – Με τον όρο θάλασσα νοείται η Νεκρά Θάλασσα και με τον όρο ποτάμι νοείται συχνά ο Ευφράτης.
13 Γιατί έριξες τους φράχτες του
και το τρυγάνε όλοι
οι περαστικοί;
14 Ο αγριόχοιρος του δάσους το ρημάζει·
και το αποτρών’ τα ζώα του αγρού.
15 Θεέ του σύμπαντος, γύρνα λοιπόν και πάλι!
Κοίτα απ’ τα ύψη τ’ ουρανού και δες
κι έλα να επισκεφθείς αυτό το αμπέλι.
16 Και στέριωσε ό,τι φύτεψε η ευνοϊκή σου δύναμη
–το γιο που τον κραταίωσες
για σένα.
17 Τον κάψανε με τη φωτιά σαν αποκλάδι·
ας ρημαχτούν μπρος στου προσώπου σου την απειλή.
18 Ας είν’ το χέρι σου πάνω στον άντρα
που ευνοείς,
στο γιο τ’ ανθρώπου οπού για σένα
τον κραταίωσες.
19 Κι εμείς πια δε θα φύγουμε μακριά σου·
διατήρησέ μας ζωντανούς
και τ’ όνομά σου θα φωνάζουμε.
20 Φέρε μας πίσω, Κύριε, του σύμπαντος Θεέ!
Το βλέμμα σου ευνοϊκό ας πέσει πάνω μας,
και θα σωθούμε.