AVM · Bíblia Sagrada Ave-Maria
1 Oração de Davi. Inclinai, Senhor, vossos ouvidos e atendei-me, porque sou pobre e miserável.
2 Protegei minha alma, pois vos sou fiel; salvai o servidor que em vós confia. Vós sois meu Deus;
3 tende compaixão de mim, Senhor, pois a vós eu clamo sem cessar.
4 Consolai o coração de vosso servo, porque é para vós, Senhor, que eu elevo minha alma.
5 Porquanto vós sois, Senhor, clemente e bom, cheio de misericórdia para quantos vos invocam.
6 Escutai, Senhor, a minha oração; atendei à minha suplicante voz.
7 Neste dia de angústia é para vós que eu clamo, porque vós me atendereis.
8 Não há entre os deuses um que se vos compare, Senhor; não existe obra semelhante à vossa.
9 Todas as nações que criastes virão adorar-vos, e glorificar o vosso nome, ó Senhor.
10 Porque vós sois grande e operais maravilhas, só vós sois Deus.
11 Ensinai-me vosso caminho, Senhor, para que eu ande na vossa verdade. Dirigi meu coração para que eu tema o vosso nome.
12 De todo o coração eu vos louvarei, ó Senhor, meu Deus, e glorificarei o vosso nome eternamente.
13 Porque vossa misericórdia foi grande para comigo, arrancastes minha alma das profundezas da região dos mortos.
14 Ó Deus, os soberbos se levantaram contra mim, uma turba de prepotentes odeia a minha vida, eles que nem vos têm presente ante os olhos.
15 Mas vós, Senhor, sois um Deus bondoso e compassivo; lento para a ira, cheio de clemência e fidelidade.
16 Olhai-me e tende piedade de mim, dai ao vosso servo a vossa força, salvai o filho de vossa escrava.
17 Dai-me uma prova de vosso favor, a fim de que verifiquem meus inimigos, para sua confusão, que sois vós, Senhor, meu sustento e meu consolo.
TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Ο Κύριος υπόσχεται ειρήνη
1 Για τον πρωτοψάλτη· ψαλμός για τη συγγένεια του Κορέ.συγγένεια του Κορέ. Βλ. υποσ. εις Ψλ 42:1.
2 Έδειξες, Κύριε, την αγάπη σου στη χώρα σου·
απ’ την αιχμαλωσία έφερες πίσω τους απογόνους του Ιακώβ.
3 Συγχώρησες την ανομία του λαού σου
και σκέπασες όλες τις αμαρτίες τους.
(Διάψαλμα)
4 Έβαλες τέλος σ’ όλη την οργή σου·
απόστρεψες τη φλόγα του θυμού σου.
5 Φέρε μας πάλι, Θεέ σωτήρα μας,
στην πρωτινή μας ευτυχία·Φέρε... ευτυχία. Βλ. υποσ. εις Ψλ 126:4.
σταμάτησε ν’ αγανακτείς μαζί μας.
6 Αιώνια θα ’ναι η οργή σου εναντίον μας;
θα παρατείνεις το θυμό σου
από γενιά σ’ άλλη γενιά;
7 Δεν είσ’ εσύ που θα ξανάρθεις
για να μας δώσεις τη ζωή,
για να ’σαι η ευφροσύνη του λαού σου;
8 Δείξε μας, Κύριε, την αγάπη σου·
και δώσ’ μας τη βοήθειά σου.
9 Ακούω αυτό που λέει ο Θεός, ο Κύριος:
Υπόσχεται ειρήνη στο λαό του,
στους ευσεβείς του,
σ’ αυτούς που την καρδιά τους σ’ εκείνον στρέφουνε.
10 Σίγουρα κοντά είν’ η σωτηρία του
σ’ αυτούς που τον φοβούνται,
ώστε να μένει η δόξα του στη χώρα μας.
11 Η αγάπη κι η αλήθεια συναντήθηκαν,
φιλήθηκαν η δικαιοσύνη και η ειρήνη.
12 Η αλήθεια φυτρώνει στη γη
κι η δικαιοσύνη σκύβει από τον ουρανό.
13 Ο Κύριος δίνει τ’ αγαθά
κι η γη μάς δίνει τον καρπό της.
14 Η δικαιοσύνη μπροστά απ’ τον Κύριο πορεύεται
και μπρος στα βήματά του ανοίγει δρόμο.