AVM · Bíblia Sagrada Ave-Maria
1 Tu que habitas sob a proteção do Altíssimo, que moras à sombra do Onipotente,
2 dize ao Senhor: "Sois meu refúgio e minha cidadela, meu Deus, em quem eu confio".
3 É ele quem te livrará do laço do caçador, e da peste perniciosa.
4 Ele te cobrirá com suas plumas, sob suas asas encontrarás refúgio. Sua fidelidade te será um escudo de proteção.
5 Tu não temerás os terrores noturnos, nem a flecha que voa à luz do dia,
6 nem a peste que se propaga nas trevas, nem o mal que grassa ao meio-dia.
7 Caiam mil homens à tua esquerda e dez mil à tua direita: tu não serás atingido.
8 Porém, verás com teus próprios olhos, contemplarás o castigo dos pecadores,
9 porque o Senhor é teu refúgio. Escolheste, por asilo, o Altíssimo.
10 Nenhum mal te atingirá, nenhum flagelo chegará à tua tenda,
11 porque aos seus anjos ele mandou que te guardem em todos os teus caminhos.
12 Eles te sustentarão em suas mãos, para que não tropeces em alguma pedra.
13 Sobre serpente e víbora andarás, calcarás aos pés o leão e o dragão.
14 "Pois que se uniu a mim, eu o livrarei; e o protegerei, pois conhece o meu nome.
15 Quando me invocar, eu o atenderei; na tribulação estarei com ele. Hei de livrá-lo e o cobrirei de glória.
16 Será favorecido de longos dias, e eu lhe mostrarei a minha salvação."
TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
(Ψλ 90–106)
Ο άνθρωπος φεύγει - ο Θεός μένει αιώνια
1 Προσευχή του Μωυσή, ανθρώπου του Θεού.
Κύριε, καταφύγιό μας έγινες εσύ
από γενιά σ’ άλλη γενιά.
2 Πριν γεννηθούνε τα βουνά
και πάρει υπόσταση η οικουμένη,
από πάντα και για παντοτινά
εσύ ’σαι ο Θεός.
3 Ξαναγυρνάς τον άνθρωπο στο χώμα,
λέγοντας:
«Γυρίστε πίσω, άνθρωποι, σ’ αυτό».
4 Χίλια χρόνια
στα μάτια σου είναι σαν τη μέρα τη χτεσινή,
που πέρασε,
και σαν τη βάρδια τη νυχτερινή.
5 Παίρνεις σαν την πλημμύρα κάθε χρόνο κάτι απ’ αυτούς.Παίρνεις... αυτούς. Το εβρ. είναι εφθαρμένο.
Είναι καθώς η χλόη, που φυτρώνει το πρωί.
6 Το πρωί ανθίζει και ψηλώνει,
το βράδυ γέρνει και ξεραίνεται.
7 Η οργή σου μας αφάνισε
και μας συντάραξε ο θυμός σου.
8 Τις ανομίες μας τις έβαλες μπροστά σου,
τις αμαρτίες μας τις κρυφές
στης όψης σου το φως.
9 Γι’ αυτό όλες τις μέρες μας
η οργή σου τις αφάνισε·
τα χρόνια μας διαβήκαν
σαν στεναγμός.
10 Όλη η ζωή μας είναι δεν είναι εβδομήντα χρόνια,
ογδόντα, αν υπάρχει ακόμη ακμή,
και τα καλύτερα απ’ αυτά κόπος και πόνος·
γιατί φεύγουν γοργά κι εμείς μισεύουμε.
11 Ποιος ξέρει της οργής σου τη δύναμη,
και ποιος τη βία του θυμού σου;
12 Δίδαξέ μας, λοιπόν, ότι οι μέρες μας είναι μετρημένες·
έτσι βαθιά μας θ’ αποκτήσουμε επίγνωση.
13 Γύρισε, Κύριε,
ως πότε;
και σπλαχνίσου τους δούλους σου.
14 Χόρτασέ μας το πρωί απ’ την αγάπη σου,
και θα ’χουμε ευφροσύνη κι αγαλλίαση
όλες τις μέρες της ζωής μας.
15 Δώσε μας τόσες μέρες αγαλλίασης
όσες ήταν οι μέρες που μας παίδευες,
όσος ο χρόνος που δυστυχούσαμε.
16 Δείξε στους αφοσιωμένους σου το έργο σου,
και στα παιδιά τους τη μεγαλοσύνη σου.
17 Ας είναι πάνω μας η καλοσύνη σου,
Κύριε, Θεέ μας·
και δώσε διάρκεια στο αποτέλεσμα των έργων μας,
ναι, στέριωνε το αποτέλεσμα των έργων μας.