Zacarias 7

1 No quarto ano do reinado de Dario, a palavra do Senhor foi dirigida a Zacarias no quarto dia do nono mês (mês de Casleu).

2 Ora, Betel havia delegado Sarasar e Regem-Melec com seus homens

3 para apresentarem ao Senhor as suas orações e fazerem aos sacerdotes do Templo do Senhor e aos profetas esta pergunta: "Porventura precisamos nós de chorar no quinto mês e jejuar, como o fazemos desde há muito tempo?".

4 A palavra do Senhor foi-me dirigida nestes termos:

5 "Declara a todo o povo e aos sacerdotes: Vós tendes, com efeito, jejuado e chorado no quinto e no sétimo mês, durante estes setenta anos. Mas foi realmente por meu respeito que o fizestes?

6 Quando comeis e bebeis não sois vós que comeis e bebeis?

7 Não reconheceis nisso o ensinamento do Senhor transmitido pela boca dos antigos profetas, no tempo em que Jerusalém era habitada em paz, ela e as cidades circunvizinhas, e quando a região do Sul e a da planície eram ainda habitadas?".

8 A palavra do Senhor foi dirigida a Zacarias nestes termos:

9 "O Senhor dizia: julgai segundo a verdadeira justiça; cada um de vós tenha bom coração e seja compassivo para com o seu irmão.

10 Não oprimais a viúva nem o órfão, nem o estrangeiro, nem o pobre, e não trameis em vossos corações maus desígnios uns contra os outros."

11 Eles, porém, não quiseram escutar: voltaram-me as costas, revoltados, e taparam os ouvidos para nada ouvir.

12 Endureceram o seu coração como um diamante, para não entenderem as instruções e as palavras que o Senhor dos exércitos lhes dirigia pelo seu Espírito, por meio dos antigos profetas. Por isso, o Senhor dos exércitos indignou-se vivamente contra eles.

13 Ele os chamou em vão, e não foi atendido! "Por isso – oráculo do Senhor dos exércitos –, não os ouvi quando clamaram a mim.

14 Dispersei-os por todas as nações que lhes eram desconhecidas; depois que partiram, a terra ficou abandonada e ninguém mais transitou por ela. Transformaram em um deserto uma terra de delícias."

Νηστεία σε ανάμνηση της καταστροφής της Ιερουσαλήμ

1 Την τέταρτη μέρα του ένατου μήνα –του Κισλεύ– το τέταρτο έτος της βασιλείας του Δαρείου,*Την τέταρτη... Δαρείου. Δηλ. το Νοέμβριο 518 π.Χ. δόθηκε μήνυμα από τον Κύριο στο Ζαχαρία. 2 Την ίδια μέρα είχε φτάσει στο ναό του Κυρίου του σύμπαντος από τη Βαιθήλ, ο Σερεσέρ και ο Ρεγέμ-Μέλεχ επικεφαλής αντιπροσωπείας. Ήρθαν για να ζητήσουν την εύνοια του Κυρίου*Η αντιπροσωπεία ήρθε στην Ιερουσαλήμ να συμβουλευθεί τους ιερείς (Λευ 10:10-11) για τη νηστεία που τηρείτο κάθε χρόνο τον πέμπτο μήνα, δηλ. κατά τη θλιβερή επέτειο της καταστροφής του ναού και της Ιερουσαλήμ (587 π.Χ. Β΄ Βασ 25:8-9). Αλλά οι εργασίες ανοικοδόμησης του ναού είχαν ήδη αρχίσει (Αγγ 2:18· Ζαχ 4:7, 9) και το ερώτημα ήταν αν είναι απαραίτητο τώρα να διατηρηθεί αυτή η επέτειος. με θυσίες 3 και να ρωτήσουν τους ιερείς του ναού και τους προφήτες, αν πρέπει να εξακολουθήσουν να τηρούν την ημέρα του πένθους και της νηστείας τον πέμπτο μήνα, όπως έκαναν επί σειρά ετών.

4 Τότε ο Κύριος του σύμπαντος με πρόσταξε: 5 «Πες σ’ όλο το λαό της χώρας και στους ιερείς: "μήπως για μένα εβδομήντα χρόνια τώρα τηρούσατε τις ημέρες της νηστείας και του πένθους, τον πέμπτο και τον έβδομο μήνα;*τον έβδομο μήνα. Τον μήνα αυτό του 587 π.Χ. έγινε η δολοφονία του Γεδαλία (Β΄ Βασ 25:25).6 Κι όταν τρώτε και πίνετε, δεν το κάνετε για τον εαυτό σας; 7 Δε γνωρίζετε τι εγώ ο Κύριος διακήρυξα με τους αρχαίους προφήτες, την εποχή που ακόμα η Ιερουσαλήμ είχε ειρήνη και ασφάλεια μαζί με τις γύρω πόλεις της, και κατοικείτο η νότια περιοχή με τα λοφώδη μέρη δυτικά;"» 8,9 Τότε ο Κύριος του σύμπαντος με πρόσταξε να τους υπενθυμίσω τι είχε πει στους προγόνους τους: «Να κρίνετε με δικαιοσύνη και να δείχνετε αγάπη κι ευσπλαχνία ο ένας για τον άλλο. 10 Να μην καταπιέζετε τις χήρες, τα ορφανά, τους ξένους και τους φτωχούς, και να μη σκέφτεστε κακό ο ένας εναντίον του άλλου». 11 «Αυτοί όμως είχαν αρνηθεί να υπακούσουν», μου είπε ο Κύριος, «και συμπεριφέρθηκαν πεισματικά· έκλεισαν τ’ αυτιά τους για να μην ακούν 12 και έκαναν την καρδιά τους σκληρή σαν το διαμάντι, για να μη δέχονται τη διδασκαλία και τους λόγους που εγώ, ο Κύριος του σύμπαντος, με το Πνεύμα μου, δηλαδή με τους προηγούμενους προφήτες, είχα δώσει. Γι’ αυτό οργίστηκα πολύ. 13 Και όπως εγώ μιλούσα αλλά εκείνοι δεν άκουγαν, έτσι κι εγώ δεν άκουσα όταν αυτοί με καλούσαν. 14 Τους διασκόρπισα σε έθνη όλα άγνωστα σ’ αυτούς. Ερημώθηκε η χώρα πίσω τους και έγινε ακατοίκητη. Έτσι αυτοί οι ίδιοι μετέβαλαν την όμορφη χώρα τους σε έρημο».