1 Então, Sofar de Naamat tomou a palavra nestes termos:
2 "Ficará sem resposta o que fala muito? Terá razão o grande falador?
3 Tua loquacidade fará calar os demais? Zombarás sem que ninguém te repreenda?
4 Dizes: ‘Minha opinião é a verdadeira, sou puro aos teus olhos’.
5 Oxalá Deus pudesse falar e abrir seus lábios para te responder.
6 Se te revelasse os mistérios da sabedoria, que são ambíguos para o espírito, saberias então que Deus esquece uma parte de tua iniquidade.
7 Pretendes sondar as profundezas divinas, atingir a perfeição do Todo-poderoso?
8 Ela é mais alta do que o céu! Que podes tu fazer? É mais profunda que os infernos! Que podes tu saber?
9 É mais longa que a terra, mais larga que o mar.
10 Se ele surge para aprisionar, se apela à justiça, quem o impedirá?
11 Pois ele conhece os malfeitores, descobre a iniquidade, presta atenção.
12 Diante disso, uma pessoa insensata pode criar juízo, e um asno tornar-se criatura humana.
13 Se voltares teu coração para Deus, e para ele estenderes os braços;
14 se afastares de tuas mãos o mal e não abrigares a iniquidade debaixo de tua tenda,
15 então poderás erguer a fronte sem mancha; serás estável, sem mais nenhum temor.
16 Esquecerás daí por diante as tuas penas, como águas que passaram, serão apenas uma lembrança.
17 O futuro te será mais brilhante do que o meio-dia, as trevas se transformarão em aurora.
18 Terás confiança e ficarás cheio de esperança. Olhando em volta de ti, dormirás tranquilo.
19 Repousarás sem que ninguém te inquiete e muitos acariciarão o teu rosto.
20 Porém, os olhos dos maus serão consumidos, para eles, nenhum refúgio, e não terão outra esperança senão em seu último suspiro".
1 Respondens autem Sophar Naamathites, dixit :
2 Numquid qui multa loquitur, non et audiet ?
aut vir verbosus justificabitur ?
3 Tibi soli tacebunt homines ?
et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis ?
4 Dixisti enim : Purus est sermo meus,
et mundus sum in conspectu tuo.
5 Atque utinam Deus loqueretur tecum,
et aperiret labia sua tibi,
6 ut ostenderet tibi secreta sapientiæ,
et quod multiplex esset lex ejus :
et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo
quam meretur iniquitas tua !
7 Forsitan vestigia Dei comprehendes,
et usque ad perfectum Omnipotentem reperies ?
8 Excelsior cælo est, et quid facies ?
profundior inferno, et unde cognosces ?
9 Longior terra mensura ejus,
et latior mari.
10 Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit,
quis contradicet ei ?
11 Ipse enim novit hominum vanitatem ;
et videns iniquitatem, nonne considerat ?
12 Vir vanus in superbiam erigitur,
et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
13 Tu autem firmasti cor tuum,
et expandisti ad eum manus tuas.
14 Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te,
et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,
15 tunc levare poteris faciem tuam absque macula ;
et eris stabilis, et non timebis.
16 Miseriæ quoque oblivisceris,
et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.
17 Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam ;
et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
18 Et habebis fiduciam, proposita tibi spe :
et defossus securus dormies.
19 Requiesces, et non erit qui te exterreat ;
et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
20 Oculi autem impiorum deficient,
et effugium peribit ab eis :
et spes illorum abominatio animæ.