0
1 Hino de Etã, ezraíta.
2 Cantarei, eternamente, as bondades do Senhor; minha boca publicará sua fidelidade de geração em geração.
3 Com efeito, vós dissestes: "A bondade é um edifício eterno". Vossa fidelidade firmastes no céu.
4 "Concluí – dizeis vós –, uma aliança com o meu eleito; liguei-me por juramento a Davi, meu servo.
5 Conservarei tua linhagem para sempre, manterei teu trono em todas as gerações."
6 Senhor, os céus celebram as vossas maravilhosas obras, e na assembleia dos anjos, a vossas fidelidade.
7 Quem poderá, nas nuvens, igualar-se a Deus? Quem é semelhante ao Senhor entre os filhos de Deus?
8 Terrível é Deus na assembleia dos santos, maior e mais tremendo que todos os que o cercam.
9 Quem se compara a vós, Senhor, Deus dos exércitos? Sois forte, Senhor, e cheio de fidelidade.
10 Dominais o orgulho do mar, amainais suas ondas revoltas.
12 Vossos são os céus e também a terra, vós que criastes o globo e tudo o que ele contém.
13 O norte e o sul vós os fizestes; Tabor e Hermon em vosso nome exultam.
14 Tendes o poder em vosso braço, a firmeza na mão, a autoridade em vossa destra.
15 A justiça e o direito são o fundamento de vosso trono, a bondade e a fidelidade vos precedem.
16 Feliz o povo que vos sabe louvar: caminha na luz de vossa face, Senhor.
17 Vosso nome lhe é causa de contínua alegria, pela vossa justiça ele se glorifica,
18 porque sois o esplendor de sua força, e é vosso favor que nos faz erguer a cabeça,
19 pois no Senhor está o nosso escudo, e nosso rei no Santo de Israel.
20 Outrora, em visão, falastes aos vossos santos e dissestes-lhes: "Impus a coroa a um herói, escolhi meu eleito dentre o povo.
21 Encontrei Davi, meu servidor, e o sagrei com a minha santa unção.
22 Minha mão sempre lhe assistirá, e meu braço o fortalecerá.
23 Não há de surpreendê-lo o inimigo, nem ousará oprimi-lo o malvado.
24 Sob seus olhos esmagarei os seus contrários, serão feridos aqueles que o odeiam.
25 Com ele ficarão minha fidelidade e bondade, pelo meu nome crescerá o seu poder.
26 Estenderei a sua mão por sobre o mar, e a sua destra acima dos rios.
27 Ele me invocará: ‘Vós sois meu Pai, vós sois meu Deus e meu rochedo protetor’.
28 Por isso, eu o constituirei meu primogênito, o mais excelso dentre todos os reis da terra.
29 Assegurado lhe estará o favor eterno, e indissolúvel será meu pacto com ele.
30 Eu lhe darei uma perpétua descendência, seu trono terá a duração do céu.
31 Se, porém, seus filhos abandonarem minha Lei, se não observarem os meus preceitos,
32 se violarem as minhas prescrições e não obedecerem às minhas ordens,
33 eu punirei com vara a sua transgressão, e a sua falta castigarei com açoite.
34 Mas não lhe retirarei o meu favor e não trairei minha promessa.
35 Não violarei minha aliança, não mudarei minha palavra dada.
36 Jurei uma vez por todas pela minha santidade: a Davi não faltarei jamais.
37 Sua posteridade permanecerá eternamente, e seu trono, como o sol, subsistirá diante de mim,
38 como a lua que existirá sem-fim, e o arco-íris, fiel testemunha nos céus".
39 E, contudo, vós o repelistes e rejeitastes, gravemente vos irritastes contra aquele que vos é consagrado.
40 Rompestes a aliança feita com o vosso servidor, lançastes por terra sua coroa,
41 derrubastes todos os seus muros, arruinastes as suas fortalezas.
42 Saquearam-no todos os transeuntes, e o escarneceram os seus vizinhos.
43 A mão de seus inimigos exaltastes, de gozo enchestes todos os seus contrários.
44 Embotastes o fio de sua espada, não o sustentastes na batalha.
45 Fizestes terminar seu esplendor, por terra derrubastes o seu trono.
46 Abreviastes a sua adolescência, e de ignomínia o cobristes.
47 Até quando, Senhor? Até quando continuareis escondido? Até quando estará acesa a vossa cólera?
48 Lembrai-vos como é curta a nossa vida, quão efêmeros os homens que criastes.
49 Qual é o vivo que se livra da morte, ou pode subtrair a sua alma ao poder da morada dos mortos?
50 Vossas bondades de outrora, ó Senhor, onde estão? E os juramentos que a Davi fizestes de fidelidade?
51 Considerai, Senhor, a vergonha imposta aos vossos servidores. Levo em meu seio ultrajes das nações pagãs,
52 insultos de vossos inimigos, Senhor, injúrias que lançam até nos passos daquele que vos é consagrado.
53 Bendito seja o Senhor, eternamente! Amém! Amém!
1 Intellectus Ethan Ezrahitæ.
2 Misericordias Domini in æternum cantabo ;
in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo.
3 Quoniam dixisti : In æternum misericordia ædificabitur in cælis ;
præparabitur veritas tua in eis.
4 Disposui testamentum electis meis ;
juravi David servo meo :
5 Usque in æternum præparabo semen tuum,
et ædificabo in generationem et generationem sedem tuam.
6 Confitebuntur cæli mirabilia tua, Domine ;
etenim veritatem tuam in ecclesia sanctorum.
7 Quoniam quis in nubibus æquabitur Domino ;
similis erit Deo in filiis Dei ?
8 Deus, qui glorificatur in consilio sanctorum,
magnus et terribilis super omnes qui in circuitu ejus sunt.
9 Domine Deus virtutum, quis similis tibi ?
potens es, Domine, et veritas tua in circuitu tuo.
10 Tu dominaris potestati maris ;
motum autem fluctuum ejus tu mitigas.
11 Tu humiliasti, sicut vulneratum, superbum ;
in brachio virtutis tuæ dispersisti inimicos tuos.
12 Tui sunt cæli, et tua est terra :
orbem terræ, et plenitudinem ejus tu fundasti ;
13 aquilonem et mare tu creasti.
Thabor et Hermon in nomine tuo exsultabunt :
14 tuum brachium cum potentia.
Firmetur manus tua, et exaltetur dextera tua :
15 justitia et judicium præparatio sedis tuæ :
misericordia et veritas præcedent faciem tuam.
16 Beatus populus qui scit jubilationem :
Domine, in lumine vultus tui ambulabunt,
17 et in nomine tuo exsultabunt tota die,
et in justitia tua exaltabuntur.
18 Quoniam gloria virtutis eorum tu es,
et in beneplacito tuo exaltabitur cornu nostrum.
19 Quia Domini est assumptio nostra,
et sancti Israël regis nostri.
20 Tunc locutus es in visione sanctis tuis,
et dixisti : Posui adjutorium in potente,
et exaltavi electum de plebe mea.
21 Inveni David, servum meum ;
oleo sancto meo unxi eum.
22 Manus enim mea auxiliabitur ei,
et brachium meum confortabit eum.
23 Nihil proficiet inimicus in eo,
et filius iniquitatis non apponet nocere ei.
24 Et concidam a facie ipsius inimicos ejus,
et odientes eum in fugam convertam.
25 Et veritas mea et misericordia mea cum ipso,
et in nomine meo exaltabitur cornu ejus.
26 Et ponam in mari manum ejus,
et in fluminibus dexteram ejus.
27 Ipse invocabit me : Pater meus es tu,
Deus meus, et susceptor salutis meæ.
28 Et ego primogenitum ponam illum,
excelsum præ regibus terræ.
29 In æternum servabo illi misericordiam meam,
et testamentum meum fidele ipsi.
30 Et ponam in sæculum sæculi semen ejus,
et thronum ejus sicut dies cæli.
31 Si autem dereliquerint filii ejus legem meam,
et in judiciis meis non ambulaverint ;
32 si justitias meas profanaverint,
et mandata mea non custodierint :
33 visitabo in virga iniquitates eorum,
et in verberibus peccata eorum ;
34 misericordiam autem meam non dispergam ab eo,
neque nocebo in veritate mea,
35 neque profanabo testamentum meum :
et quæ procedunt de labiis meis non faciam irrita.
36 Semel juravi in sancto meo, si David mentiar :
37 semen ejus in æternum manebit.
Et thronus ejus sicut sol in conspectu meo,
38 et sicut luna perfecta in æternum,
et testis in cælo fidelis.
39 Tu vero repulisti et despexisti ;
distulisti christum tuum.
40 Evertisti testamentum servi tui ;
profanasti in terra sanctuarium ejus.
41 Destruxisti omnes sepes ejus ;
posuisti firmamentum ejus formidinem.
42 Diripuerunt eum omnes transeuntes viam ;
factus est opprobrium vicinis suis.
43 Exaltasti dexteram deprimentium eum ;
lætificasti omnes inimicos ejus.
44 Avertisti adjutorium gladii ejus,
et non es auxiliatus ei in bello.
45 Destruxisti eum ab emundatione,
et sedem ejus in terram collisisti.
46 Minorasti dies temporis ejus ;
perfudisti eum confusione.
47 Usquequo, Domine, avertis in finem ?
exardescet sicut ignis ira tua ?
48 Memorare quæ mea substantia :
numquid enim vane constituisti omnes filios hominum ?
49 Quis est homo qui vivet et non videbit mortem ?
eruet animam suam de manu inferi ?
50 Ubi sunt misericordiæ tuæ antiquæ, Domine,
sicut jurasti David in veritate tua ?
51 Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum,
quod continui in sinu meo, multarum gentium :
52 quod exprobraverunt inimici tui, Domine ;
quod exprobraverunt commutationem christi tui.
53 Benedictus Dominus in æternum. Fiat, fiat.