1 Я — той муж, які бачыў гора ад кію гневу Ягонага.
2 Ён вёў мяне і прывёў у цемру, а не ў сьвятло.
3 Толькі супраць мяне Ён павярнуўся. Ён зьвярнуў руку Сваю на мяне ўвесь дзень.
21 Я вяртаю гэта да сэрца майго, і дзеля гэтага я спадзяюся.
22 Гэта міласэрнасьць ГОСПАДА, што мы не загінулі, бо не спынілася літасьць Ягоная.
23 Яна аднаўляецца кожную раніцу; вялікая вернасьць Твая.
24 «ГОСПАД — гэта частка мая, — казала душа мая, — дзеля гэтага я спадзяюся на Яго».
25 Добры ГОСПАД да тых, якія на Яго спадзяюцца, да душы, якая шукае Яго.
26 Добра мець надзею і маўкліва [чакаць] збаўленьня ад ГОСПАДА.