МАРКА 4

37 І сталася вялікая бура, і хвалі білі ў човен, так што ён ужо напаўняўся [вадою].

38 А Ён спаў на карне на падушцы. І будзяць Яго, і кажуць Яму: «Настаўнік! Ці ж Цябе не клапоціць, што мы гінем?»

39 І Ён, падняўшыся, забараніў ветру і сказаў мору: «Замаўчы, суцішся!» І сьціх вецер, і сталася вялікая ціша.

40 І кажа ім: «Чаму вы так палахлівыя? Ці ж ня маеце веры?»

41 І яны спалохаліся страхам вялікім, і гаварылі адзін аднаму: «Хто ж Ён, што вецер і мора слухаюцца Яго?»