1 І прыйшлі на другі бок мора ў край Гадарэнскі.

2 І калі выйшаў Ён з чаўна, адразу пераняў Яго чалавек з магілаў, [апанаваны] нячыстым духам,

3 які меў жытло ў магілах, і ніхто ня мог яго зьвязаць ланцугамі.

4 Бо шмат разоў зьвязвалі яго кайданамі і ланцугамі, і ён рваў ланцугі і разьбіваў кайданы, і ніхто ня мог утаймаваць яго.

5 І ён заўсёды днём і ноччу ў магілах і ў гарах крычаў і біў сябе камянямі.

6 І, здалёк убачыўшы Ісуса, прыбег, і пакланіўся Яму,

7 і, закрычаўшы моцным голасам, сказаў: «Што мне і Табе, Ісус, Сын Бога Найвышэйшага? Запрысягаю Цябе Богам, ня мучай мяне».

8 Бо [Ісус] сказаў яму: «Вый­дзі, духу нячысты, з гэтага чалавека».

9 І спытаўся ў яго: «Якое імя тваё?» А ён адказаў, кажучы: «Маё імя — легіён, бо нас многа».

10 І вельмі прасіў Яго, каб не выганяў іх прэч з гэтага краю.

11 А там каля гары пасьвіўся вялікі гурт сьвіньняў.

12 І прасілі Яго ўсе дэманы, кажучы: «Пашлі нас у сьвіньняў, каб мы ў іх увайшлі».

13 І Ісус адразу дазволіў ім. І, выйшаўшы, духі нячыстыя ўвайшлі ў сьвіньняў, і рынуўся гурт са стромы ў мора, а было іх каля дзьвюх тысячаў, і патанулі ў моры.

14 А тыя, што пасьвілі сьвіньняў, уцяклі і абвясьцілі ў горадзе і вёсках, і [людзі] выйшлі паглядзець, што сталася.