2 І вось, прынесьлі да Яго спараліжаванага, які ляжаў на ложку. І, бачачы веру іх, Ісус сказаў спараліжаванаму: «Будзь пэўным, дзіця! Адпускаюцца табе грахі твае».

3 І вось, некаторыя з кніжнікаў сказалі самі ў сабе: «Ён блюзьніць».

4 І, бачачы думкі іхнія, Ісус сказаў: «Чаму злое вы падумалі ў сэрцах вашых?

5 Бо што лягчэй сказаць: "Адпускаюцца табе грахі", ці сказаць: "Устань і хадзі"?

6 Але, каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпускаць грахі», — кажа тады спараліжаванаму: «Устань, вазьмі ложак твой і ідзі ў дом твой».

7 І, устаўшы, ён пайшоў у дом свой.