1 Свавольны шукае жаданьня [свайго] і кожнай цьвярозай думцы працівіцца.

2 Дурань ня хоча застанаўляцца, а толькі каб выявіць розум свой.

3 Калі прыходзіць бязбожнік, прыходзіць пагарда, і разам з сорамам — ганьба.

4 Словы вуснаў чалавечых — глыбокія воды, крыніца мудрасьці — бурлівы ручай.

5 Нядобра зважаць на аблічча бязбожнага, каб паваліць праведнага на судзе.

6 Словы дурня прыводзяць да спрэчкі, і вусны ягоныя выклікаюць бойку.

7 Вусны дурня — загуба ягоная, а мова ягоная — пастка для душы яго.

8 Словы пляткара — як прысмакі, яны зыходзяць у глыб нутра.

9 Нядбайны ў рабоце сваёй — брат нішчыцеля.

10 Імя ГОСПАДА — магутная вежа, пабяжыць туды праведнік і будзе ў бясьпецы.

11 Маёмасьць багатага — умацаваны горад для яго, уяўляецца яна яму як муры высокія.

12 Перад загубай вывышаецца сэрца чалавека, а ўпакораньне папераджае славу.

13 Хто дае адказ раней, чым выслухае, той неразумны, і сорам яму.

14 Дух чалавека пераносіць немач сваю, але дух маркотны хто можа ўзьняць.