1 А таго, хто слабы ў веры, прыймайце не на [тое, каб] спрачацца пра погляды.

2 Бо нехта верыць, што [можна] есьці ўсё, а слабы есьць гародніну.

3 Хто есьць, не пагарджай тым, хто ня есьць; і хто ня есьць, не судзі таго, хто есьць, бо Бог прыняў яго.

4 Хто ты такі, які судзіш чужога слугу? Перад сваім гаспадаром ён стаіць або падае, а будзе стаяць, бо Бог магутны паставіць яго.