ЯКУБА 1

5 Калі ж у каго з вас не хапае мудрасьці, няхай просіць у Бога, Які дае ўсім шчыра і не дакараючы, і будзе яму дадзена.

6 Але няхай просіць з вераю, ані не сумняваючыся, бо той, хто сумняецца, падобны да хваляваньня марскога, якое вецер уздымае і ганяе.

7 Дык няхай не мяркуе гэтакі чалавек, што нешта атрымае ад Госпада.

8 Двудушны чалавек няцьвёрды на ўсіх шляхах сваіх.