1 КАРЫНФЯНАЎ 12

12 Бо, як цела адно, але мае многа чэлесаў, і ўсе чэлесы аднаго цела, хоць іх многа, складаюць адно цела, - так і Хрыстос.

13 Бо ўсе мы адным Духам хрысьціліся ў адно цела, Юдэі альбо Эліны, рабы альбо вольнікі, і ўсе напоены адным Духам.

14 А цела не з аднаго чэлеса, а з многіх.

15 Калі нага кажа: я не належу да цела, бо я ня рука, дык няўжо яна таму не належыць да цела?

16 І калі вуха скажа: я не належу да цела, бо я ня вока, дык няўжо яно таму не належыць да цела?

17 Калі ўсё цела - вока, дык дзе слых? Калі ўсё - слых, дык дзе нюх?

18 Бог разьмеркаваў чэлесы, кожнаму ў целе, як Яму было заўгодна.

19 А калі б усе былі адным чэлесам, дык дзе было б цела?

20 А цяпер чэлесаў многа, а цела адно.

21 Ня можа вока сказаць руцэ: ты мне не патрэбная; альбо ж таксама галава нагам: вы мне не патрэбныя.

22 Наадварот, чэлесы цела, якія здаюцца слабейшымі, намнога больш патрэбныя,

23 і якія нам здаюцца меней высакароднымі ў целе, іх мы якраз і атачаем найбольшым дбаньнем;

24 і няпрыстойныя нашыя чэлесы патрабуюць асаблівага ўпрыстойваньня, а прыстойныя нашыя чэлесы ня маюць патрэбы ў гэтым. Але Бог так суразьмерыў цела, што менш дасканаламу чэлесу наказаў большае дбаньне,

25 каб ня было падзелу ў целе, а ўсе чэлесы аднолькава рупіліся адзін пра аднаго.

26 Таму, калі пакутуе адзін чэлес, пакутуюць разам зь ім усе чэлесы; славіцца адзін чэлес, зь ім радуюцца ўсе чэлесы.

27 І вы - цела Хрыстовае, а паасобку - чэлесы.