Resultados da busca por "esperança"

1А вера ёсьць зьдзяйсьненьне чаканага і ўпэўненасьць у нябачным.

17Вераю Абрагам, будучы спакушаны, прынёс у ахвяру Ісаака і, маючы абяцаньне, прынёс адзінароднага,

20Вераю ў будучыню Ісаак дабраславіў Якава і Ісава.

5а мы духам чакаем і спадзяёмся на праведнасьць ад веры;

22А плод Духа: любоў, радасьць, згода, доўгая цярплівасьць, добрасьць, міласэрнасьць, вера,

23лагоднасьць, устрымлівасьць. На такіх няма закона.

19Бо стварэньне з надзеяй чакае сыноў Божых, -

24Бо мы ўратаваныя праз надзею. А надзея, калі бачыць, ня ёсьць надзея; бо, калі хто бачыць, дык навошта ж яму і спадзявацца?

25Але калі спадзяёмся на тое, чаго ня бачым, тады чакаем цярпліва.

2празь Якога вераю і атрымалі мы доступ да той мілаты, у якой стаім і хвалімся надзеяю на славу Божую.

4ад цярплівасьці дасьведчанасьць, ад дасьведчанасьці надзея,

5а надзея не ганьбуе, бо любоў Божая вылілася ў сэрцы нашыя Духам Сьвятым, Які дадзены нам.

22Дабраславеньне Гасподняе - яно ўзбагачае і смутку з сабой ня прыносіць.

28Спадзяваньне праведнікам - радасьць, а надзея бязбожных загіне.

29Шлях Гасподні - цьвярдыня нявінным і пагібель бязбожным.

12Наколькі ж чалавек лепшы за авечку! Таму можна ў суботу дабро рабіць.

18«Вось, Юнак Мой, Якога Я выбраў; Любасны Мой, Якога ўпадабала душа Мая. Ускладу Духа Майго на Яго і Ён суд народам абвесьціць;

21і на імя Ягонае будуць спадзявацца народы».

1Кіроўцу хору. Сыноў Карэевых. Псальма.

5Нахілю вуха маё да прыпавесьці; адкрыю загадку маю на арфе:

7якія надзею кладуць на багацьце і сваімі дастаткамі хваляцца?

24Гасподзь частка мая, кажа душа мая, спадзявацьмуся ж на Яго.

26Добра таму, хто цярпліва чакае ратунку ад Госпада.

29кладзе вусны свае ў пыл, думаючы: «магчыма, яшчэ ёсьць надзея»;

20Душа наша мае надзею на Госпада: Ён дапамога наша;

21Ім радуецца сэрца наша, бо на сьвятое імя Ягонае мы спадзяваліся.

22Хай будзе ласка Твая, Госпадзе, з намі, мы так на Цябе надзею ўскладаем.

18На дапамогу тваю спадзяюся, Госпадзе!

21Напталім - вольная касуля, гаварыцьмеш прыгожыя словы.

22Язэп - парастак пладаноснага дрэва, парастак пладаноснага дрэва над крыніцай; гольле яго раскінулася над сьцяною.

7Дабраславёны чалавек, які спадзяецца на Госпада, і чыя надзея - Гасподзь.

13Ты, Госпадзе, - надзея Ізраілева; усе, хто пакідае Цябе, пасаромяцца. «Тыя, што адступаюцца ад Мяне, будуць напісаны на пыле, бо пакінулі Госпада, крыніцу вады жывое»,

17Ня будзь страшны мне, Ты - надзея мая ў дзень бедства.

4Любоў церпіць доўга, умілажальваецца, любоў не зайздросьціць, любоў не праслаўляе сябе, не ганарыцца,

7усё пакрывае, усяму верыць, на ўсё спадзяецца, усё пераносіць.

13А тым часам жывуць вось гэтыя тры: вера, надзея, любоў; але любоў зь іх найбольшая.

7а чалавек нараджаецца на пакуту, як іскры, каб імкнуцца ўгору.

11прыніжаных ставіць на вышыню, і гаротнікаў узносіць у выратаваньне.

16І ёсьць надзея няшчаснаму, і няпраўда стуляе вусны свае.

13Такія шляхі ўсіх, што забываюць Бога, і надзея крывадушніка загіне;

14спадзяваньне ягонае падсечана, і ўпэўненасьць ягоная - дом павука.

19Вось радасьць шляху ягонага! а зь зямлі вырастуць іншыя.

6І як па дадзенай нам мілаце, маем розныя здольнасьці, дык, калі гэта прароцтва - прароч у згодзе зь вераю;

10пяшчотна любеце адно аднаго братняю любоўю; пашанлівасьцю адно аднаго запабягайце;

12суцяшайцеся надзеяю, у смутку будзьце цярплівыя, у малітве трывалыя;

1Кіроўцу хору, Ідытуму. Псальма Давідава.

8І сёньня чаго мне чакаць, Госпадзе? надзея мая на Цябе.

1Дыханьне маё аслабла; дні мае згасаюць; магілы перад мною.

13Калі б я і пачаў чакаць, дык апраметная дом мой; у цемры пасьцялю я пасьцель сваю;

15Дзе ж пасьля гэтага надзея мая? і чаканае мною хто пабачыць?

8дабрашчасны той чалавек, якому Гасподзь не залічыць грэху».

9Дабрашчаснасьць гэтая датычыцца абразаньня, ці неабразаньня? Мы кажам, што Абрагаму вера залічылася ў праведнасьць.

18Ён звыш надзеі, паверыў з надзеяй, праз што зрабіўся бацькам многіх народаў, згодна са сказаным: «Такое шматлікае будзе семя тваё».