ЛУКАША 18

1 Сказаў ім таксама прытчу пра тое, што трэба заўсёды маліцца і ня падаць духам,

2 кажучы: у адным горадзе быў судзьдзя, які Бога не баяўся і людзей не саромеўся.

3 У тым самым горадзе была адна ўдава, і яна, прыходзячы да яго, казала: абарані мяне ад супраціўніка майго.

4 Але ён доўгі час не хацеў. А потым сказаў сам сабе: хоць і Бога не баюся і людзей не саромеюся,

5 але як што гэтая ўдава не дае мне спакою, абараню яе, каб яна ня прыходзіла больш дакучаць мне.

6 І сказаў Гасподзь: чуеце, што кажа судзьдзя няправедны?

7 Ці ж Бог не абароніць выбраных Сваіх, што галосяць да Яго дзень і ноч, хоць і марудзіць абараніць іх?

8 кажу вам, што падасьць ім абарону неўзабаве. А Сын Чалавечы, прыйшоўшы, ці знойдзе веру на зямлі?