3 слухайце: вось, выйшаў сейбіт сеяць;
4 і калі сеяў, сталася так, што іншае ўпала ўскрай дарогі, і наляцелі птушкі і падзяўблі тое;
5 іншае ўпала на камяністую мясьціну, дзе няшмат было зямлі, і неўзабаве ўзышло, таму што зямля была там ня глыбокая;
6 а калі ўзышло сонца, завяла і, як ня мела карэньня, засохла;
7 іншае ўпала на церне, і церне вырасла і заглушыла насеньне, яно не дало плоду;
8 а іншае ўпала на добрую зямлю і дало плод, які ўзыйшоў і вырас, і ўрадзіла тое трыццаць, тое шэсьцьдзясят і тое сто.
9 І сказаў ім: хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!