11 पन तुस ज़ोतथ कि अगर कोई मैन्हु अपने हाज बव्वे सेइं सिर्फ एन ज़ोए, त तैन बड़ू आहे कि, ‘मीं करां ज़ै किछ मद्दत तुसन मैल्ही सकती थी, तै पेइली बलिदान भोवरीए, यानी परमेशरे जो च़ढ़तल च़ाढ़ोरीए। एल्हेरेलेइ, अवं तुसन किछ न देइ सेखी।’ 12 एरी शिक्षा देइतां तुस लोकन तैन केरे हाज बव्वां केरि किछ मद्दत केरने न देथ। 13 एन्च़रां तुस अपनि परमपरा च़लानेरे लेई, परमेशरेरी गल्लां टेली छ़डतथ। एरी ज़ेरि तुस होरि भी बेड़ि गलत परमपरा मन्ते एवरेथ।"
मैन्हु ज़ुट्ठो केरनेबैली गल्लां।
14 तैखन यीशुए फिरी सारे लोक एप्पू कां कुजेइतां तैन सेइं ज़ोवं, "तुस सारे लोक, मेरी गल ध्याने सेइं शुना ते समझ़ा। 15 एरी कोई चीज़ नईं ज़ै बेइरां मैन्हेरे अन्तर गेइतां तैस ज़ुट्ठो केरे। पन ज़ैना बुरी चीज़ां मैन्हेरे अन्तरां, यानी तैसेरे दिले मरां बेइर निस्चन, तैन्नां तैस ज़ुट्ठो केरचन।