1 ERREGUEAC 2

1 Ene bihotza bozcarioz jauci da ene Jauna baithan, eta ene ospea goratu da ene Jaincoa baithan; ene ahoa idequi da ene etsaien gainera, ceren goiheretu bainaiz çure escuco lagunçan.

2 Ez da sainduric Jauna beçalacoric, ecen sainduric ez da çutaz landan, eta hazcarric ez da nola baita gure Jaincoa.

3 Ixil beitez çuen solas hampurutsuac, oi çuen buruen espantatzen hari çaretenac; çuen ahotic guibela beitez ohico elheac; ceren Jauna baita jaquitate guciac dituen Jaincoa, eta harec daqui gogoeta gucien berri.

4 Crascatu da hazcarren balazta, eta herbalac indarrez guerricatuac içan dira.

5 Ontasunez lehen gaindituac cirenac, alocarioan jarri dira jan truc, eta goseac çaudecenac ase dira; agorra cen emaztequiac içan ditu asco haur, eta asco cituna agor eguin da.

6 Jaunac kencen eta ematen du bicia; ifernuetara arthiquitzen du eta handic ilkitzen.

7 Jaunac dema beharra, dema aberastasuna; harec aphalcen, harec goititzen du.

8 Herrautsetic atheratzen du noharroina, ongarritic erromesa, jar dadien aitzindariequin eta iduc deçan ospezco alkia. Ecen Jaunarenac dira lurraren habeac eta hequien gainean jarri du mundua.

9 Beguiratuco ditu bere sainduen oinac, eta gaixtaguinac ixilic egonen dira beren ilhumpeetan, ecen guiçona, bere indar guciarequin, herbal gueldituco da.

10 Jaunaren etsaiac ikaran egonen dira haren beldurrez; Jaunac hequien gainera ihurçuria carrascaracico du ceruetaric; Jaunac juiatuco ditu lurreco lau izquinac, erreinua emanen dio bere escuco erregueari eta alchatuco du bere Cristoren botherea.