ECSODOA 2

1 Horien ondoan, ilki cen Lebiren etcheco guiçon bat, eta hartu çuen bere leinuco emazte bat.

2 Hau amatu cen eta erdi seme batez: eta ederra cela ikusiric, gorde içan çuen hirur hilabethez.

3 Eta guehiago ecin gorde ceçaqueenean, hartu çuen ihizco xaxquito bat, eta ferecatu çuen naslicaz eta bikez: eta haurttoa eçarri çuen barnean, eta urheguico ihien artean utzi çuen,

4 Haurraren arreba urrundanic çagoela, cer guerthatuco cen beguira.

5 Huna bada, Faraonen alaba jausten cela urean garbitzera: eta haren nescatchac ur-heguiz cihoacen. Eta xaxquitoa ikusi çuenean ihiztocan, bere ondocoetaric bat igorri çuen: eta ekarri cioten xaxquitoa.

6 Idequitzean eta ikustearequin haur ttipi bat barnean marracaz, hartaz urricalduric, erran çuen: Hebrearren haurretaric da hau.

7 Haurraren arrebac erran cioen: Nahi duçu goan nadien, eta deit deçaçudan hebrear emaztequi bat, haur ttipia haz deçaqueena?

8 Ihardetsi cioen: Çoaci. Nexca goan cen eta deithu çuen bere ama.

9 Faraonen alabac erran cioen huni: Har çaçu haur hau, eta haz darotaçu: nic çuri emanen darotzut çure saria. Emaztequiac hartu eta haci çuen haurra: eta tarrotu cenean, eman cioen Faraonen alabari.

10 Hunec onhetsi çuen bere semeorde, eta icendatu çuen Moise, cioelaric: Ceren uretic hartu dudan.