Provérbios 4

1 Ene haurrac, ençun çaçue aitaren irakaspena, eta erne çaudezte umotasunaren ikasteco.

2 Dohain on bat eguinen darotzuet; ez beçaçue bazterrerat utz, ene leguea;

3 Ecic neroni nincen ene aitaren seme maitea, eta ene amaren ume bakarra;

4 Eta aitac irakasten eta erraten çarotan: Çure bihotzac onhets betza ene solasac; beguira çatzu ene manamenduac, eta bicico çare.

5 Içan çaçu çuhurcia, içan çaçu umotasuna; ez ahanz ene ahoticaco solasac, eta hequietaric ez makur.

6 Ez utz çuhurcia, eta çainduco çaitu; maitha çaçu, eta beguiraturen çaitu.