1 फिरी यीशुऐ अपणे चेलयां ने बोलया, जालू मैं, माणुऐ दे पुत्रे बापस ओणा है, तालू स्वर्गे दा राज्य ऐसा होणा है: दसां कुआरियां अपणिया मशालां लेईकरी लाड़े जो मिलने तांई उदे बियाये जो जाणा। 2 उना चे पंज जणियां मुर्ख कने पंज समझदार थियां। 3 उना मुर्ख कुआरियां अपणिया मशालां तां लियां, पर अपणे सोगी जादा तेल नी लांदा। 4 पर समझदार कुआरियां अपणियां मशालां सोगी अपणिया-अपणिया कुपियाँ च तेल भी भरी लांदा। 5 जालू लाड़े जो ओणे च देर होई, तां सै बोर होणा लगियां, कने सै सोई गियां।
6 पर अधिया राती रोल्ला पिया, कि दिखा, लाड़ा ओआ दा है, उसला मिलणे तांई चला। 7 तालू सै सारियां कुंवारियां उठी करी अपणिया-अपणिया मशालां ठीक करणा लगियां। 8 कने मुर्खां समझदारां ने बोलया, अपणे तेले च थोड़ा सांझो भी दिया, क्योंकि साड़ियां मशालां बुझी जा दियां न। 9 पर समझदारां जबाब दिता, कि ऐ साड़े कने तुहाड़े तांई कदी पूरा नी होणा; ठीक तां ऐ है, कि तुसां बेचणे बाले बाल जाई करी अपणे तांई खरदी लिया। 10 जालू सै खरीदणा जा दियां थियां, तां लाड़ा आई रिया, कने जड़ियां तैयार थियां, सै उदे सोगी बियाह बाले घरे जो चली गियां कने घरे दा दरबाजा बंद करी दिता। 11 "इदे बाद सै दुईयां कुआरियां भी वापिस आई करी रोंदे होऐ लाड़े जो सदणा लगियां, है स्वामी, है स्वामी, साड़े तांई दरबाजा खोली दिया।" 12 "उनी जबाब दिता, कि मैं तुसां ने सच्च बोलदा है कि, मैं तुहांजो नी जाणदा है।" 13 "इस तांई जागदे रिया, क्योंकि तुसां नी जाणदे मेरे बापस ओणा दा रोज, कने सेह बकत कालू ओणा है।"