Jó 38

1 La Eternulo el ventego ekparolis al Ijob, kaj diris:

2 Kiu estas tiu, kiu mallumigas la plej altan decidon

Per vortoj sensencaj?

3 Zonu kiel viro viajn lumbojn;

Mi vin demandos, kaj vi sciigu al Mi.

4 Kie vi estis, kiam Mi fondis la teron?

Diru, se vi havas scion.

5 Kiu starigis ĝiajn mezurojn, se vi tion scias?

Aŭ kiu etendis super ĝi rektoŝnuron?

6 Sur kio estas enfortikigitaj ĝiaj bazoj,

Aŭ kiu kuŝigis ĝian angulŝtonon,

7 Dum komuna glorkantado de la matenaj steloj

Kaj ĝojkriado de ĉiuj filoj de Dio?

8 Kiu fermis la maron per pordoj,

Kiam ĝi elpuŝiĝis kvazaŭ el la ventro de patrino;

9 Kiam Mi faris la nubon ĝia vesto

Kaj mallumon ĝiaj vindaĵoj,

10 Kaj starigis al ĝi limon

Kaj faris riglilojn kaj pordojn,

11 Kaj diris: Ĝis ĉi tie aliru, sed ne plu,

Kaj ĉi tie rompiĝados viaj majestaj ondoj?

12 Ĉu vi en via vivo iam ordonis al la mateno,

Montris al la matenruĝo ĝian lokon,

13 Ke ĝi kaptu la randojn de la tero,

Kaj ke la malpiuloj deskuiĝu el ĝi;

14 Ke ilia internaĵo renversiĝu kiel koto,

Kaj ke ili tute konfuziĝu;

15 Ke de la malpiuloj forpreniĝu ilia lumo,

Kaj ilia malhumila brako estu rompita?

16 Ĉu vi venis ĝis la fontoj de la maro?

Kaj ĉu vi iradis sur la fundo de la abismo?

17 Ĉu malfermiĝis antaŭ vi la pordego de la morto?

Kaj ĉu vi vidis la pordegon de la mallumego?

18 Ĉu vi pririgardis la larĝon de la tero?

Diru, ĉu vi scias ĉion ĉi tion?

19 Kie estas la vojo al la loĝejo de la lumo,

Kaj kie estas la loko de la mallumo,

20 Ke vi konduku ĝin al ĝia limo,

Kaj ke vi rimarku la vojetojn al ĝia domo?

21 Ĉu vi sciis, kiam vi naskiĝos

Kaj kiel granda estos la nombro de viaj tagoj?

22 Ĉu vi venis al la devenejo de la neĝo,

Kaj ĉu vi vidis la devenejon de la hajlo,

23 Kiujn Mi konservas por la tempo de suferado,

Por la tago de batalo kaj milito?

24 Kie estas la vojo, laŭ kiu dividiĝas la lumo,

Diskuras la orienta vento super la teron?

25 Kiu destinis direkton por la fluo

Kaj vojon por la tondra fulmo,

26 Por doni pluvon sur teron, kie neniu troviĝas,

Sur dezerton senhoman,

27 Por nutri dezerton kaj stepon

Kaj kreskigi verdan herbon?

28 Ĉu la pluvo havas patron?

Aŭ kiu naskigis la gutojn de roso?

29 El kies ventro eliris la glacio?

Kaj kiu naskis la prujnon sub la ĉielo?

30 Simile al ŝtono malmoliĝas la akvo,

Kaj la supraĵo de la abismo kunfirmiĝas.

31 Ĉu vi povas ligi la ligilon de la Plejadoj?

Aŭ ĉu vi povas malligi la ligon de Oriono?

32 Ĉu vi povas elirigi iliatempe la planedojn,

Kaj konduki la Ursinon kun ĝiaj infanoj?

33 Ĉu vi konas la leĝojn de la ĉielo?

Aŭ ĉu vi povas aranĝi ĝian regadon super la tero?

34 Ĉu vi povas levi al la nubo vian voĉon,

Ke abundo da akvo vin kovru?

35 Ĉu vi povas sendi fulmojn,

Ke ili iru kaj diru al vi: Jen ni estas?

36 Kiu metis en la internon la saĝon?

Kaj kiu donis al la koro la prudenton?

37 Kiu estas tiel saĝa, ke li povu kalkuli la nubojn?

Kaj kiu elverŝas la felsakojn de la ĉielo,

38 Kiam la polvo kunfandiĝas

Kaj la terbuloj kungluiĝas?

39 Ĉu vi ĉasas kaptaĵon por la leonino,

Kaj satigas la leonidojn,

40 Kiam ili kuŝas en la nestegoj,

Sidas embuske en la laŭbo?

41 Kiu pretigas al la korvo ĝian manĝaĵon,

Kiam ĝiaj idoj krias al Dio,

Vagflugas, ne havante, kion manĝi?

A primeira resposta do Senhor a Jó

1 Depois disto o Senhor respondeu a Jó de um redemoinho, dizendo:

2 Quem é este

que escurece o conselho com palavras

sem conhecimento?

3 Agora cinge os teus lombos,

como homem;

e perguntar-te-ei, e tu me ensinarás.

Eu firmei os fundamentos da terra

4 Onde estavas tu,

quando eu fundava a terra?

Faze-mo saber,

se tens inteligência.

5 Quem lhe pôs as medidas,

se é que o sabes?

Ou quem estendeu

sobre ela o cordel?

6 Sobre que estão fundadas as suas bases,

ou quem assentou a sua pedra de esquina,

7 Quando as estrelas da alva juntas alegremente cantavam,

e todos os filhos de Deus jubilavam?

8 Ou quem encerrou o mar

com portas,

quando este rompeu e saiu da madre;

9 Quando eu pus as nuvens por sua vestidura,

e a escuridão por faixa?

10 Quando eu lhe tracei limites,

e lhe pus portas e ferrolhos,

11 E disse:

Até aqui virás,

e não mais adiante,

e aqui se parará o orgulho das tuas ondas?

Donde procedem a luz e a escuridão?

12 Ou desde os teus dias deste ordem à madrugada,

ou mostraste à alva o seu lugar;

13 Para que pegasse nas extremidades da terra,

e os ímpios fossem sacudidos dela;

14 E se transformasse

como o barro sob o selo,

e se pusessem

como vestidos;

15 E dos ímpios se desvie a sua luz,

e o braço altivo se quebrante;

16 Ou entraste tu

até às origens do mar,

ou passeaste no mais profundo do abismo?

17 Ou descobriram-se-te as portas da morte,

ou viste as portas da sombra da morte?

18 Ou com o teu entendimento chegaste às larguras da terra?

Faze-mo saber,

se sabes tudo isto.

19 Onde está o caminho onde mora a luz?

E, quanto às trevas,

onde está o seu lugar;

20 Para que as tragas aos seus limites,

e para que saibas as veredas da sua casa?

21 Decerto tu o sabes,

porque já então eras nascido,

e por ser grande o número dos teus dias!

Quem produz a neve?

22 Ou entraste tu

até aos tesouros da neve,

e viste os tesouros da saraiva,

23 Que eu retenho

até ao tempo da angústia,

até ao dia da peleja e da guerra?

24 Onde está o caminho em que se reparte a luz,

e se espalha o vento oriental

sobre a terra?

Quem produz a chuva, o orvalho, o gelo e a geada?

25 Quem abriu

para a inundação um leito,

e um caminho

para os relâmpagos dos trovões,

26 Para chover sobre a terra,

onde não há ninguém,

e no deserto,

em que não há homem;

27 Para fartar a terra deserta

e assolada,

e para fazer crescer os renovos da erva?

28 A chuva porventura tem pai?

Ou quem gerou as gotas do orvalho?

29 De que ventre procedeu o gelo?

E quem gerou a geada do céu?

30 Como debaixo de pedra as águas se endurecem,

e a superfície do abismo se congela.

Conheces as leis que regem o céu?

31 Ou poderás tu ajuntar as delícias do Sete-Estrelo ou soltar os cordéis do Órion?

32 Ou produzir as constelações a seu tempo,

e guiar a Ursa

com seus filhos?

33 Sabes tu as ordenanças dos céus,

ou podes estabelecer o domínio deles

sobre a terra?

Quem é capaz de fazer cair a chuva?

34 Ou podes levantar a tua voz

até às nuvens,

para que a abundância das águas te cubra?

35 Ou mandarás aos raios

para que saiam,

e te digam:

Eis-nos aqui?

36 Quem pôs a sabedoria no íntimo,

ou quem deu à mente o entendimento?

37 Quem numerará as nuvens

com sabedoria?

Ou os odres dos céus,

quem os esvaziará,

38 Quando se funde o pó numa massa,

e se apegam os torrões uns aos outros?

Quem dá o sustento aos animais e às aves?

39 Porventura caçarás tu presa

para a leoa,

ou saciarás a fome dos filhos dos leões,

40 Quando se agacham nos covis,

e estão à espreita nas covas?

41 Quem prepara aos corvos o seu alimento,

quando os seus filhotes gritam a Deus e andam vagueando,

por não terem o que comer?