2kun espero al eterna vivo, kiun la senmensoga Dio promesis antaŭ la tempoj eternaj,
8sed gastama, bonamanta, sobra, justa, sankta, sinreganta,
13Tiu atesto estas vera. Tial akre riproĉu ilin, por ke ili estu sanaj en la fido,
34 resultados encontrados
2kun espero al eterna vivo, kiun la senmensoga Dio promesis antaŭ la tempoj eternaj,
8sed gastama, bonamanta, sobra, justa, sankta, sinreganta,
13Tiu atesto estas vera. Tial akre riproĉu ilin, por ke ili estu sanaj en la fido,
16Al la senhavulo aperas espero,Kaj la malboneco fermas sian buŝon.
20Ĉar la kreitaro subiĝis sub la vanecon, ne volonte, sed, pro la subiganto, kun espero,
24Ĉar per espero ni estas savitaj; sed la espero, kiu estas vidata, ne estas espero; ĉar kiu esperas al tio, kion li vidas?
25Sed, se ni esperas al tio, kion ni ne vidas, tiam ni ĝin atendas pacience.
1Sentencoj de Salomono.Saĝa filo estas ĝojo por sia patro,Kaj filo malsaĝa estas malĝojo por sia patrino.
13Sur la lipoj de prudentulo troviĝas saĝo;Sed vergo apartenas al la dorso de sensaĝulo.
28La atendo de piuloj fariĝos ĝojo;Sed la espero de malpiuloj pereos.
5Kial vi malĝojas, ho mia animo?Kaj kial vi konsterniĝas en mi?Esperu al Dio;Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin,La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.
13Malriĉulo kaj procentegisto renkontiĝas;La Eternulo donas lumon al la okuloj de ambaŭ.
20Ĉu vi vidas homon, kiu tro rapidas kun siaj vortoj?Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.
25Timo antaŭ homoj faligas en reton;Sed kiu fidas la Eternulon, tiu estas ŝirmita.
4Ĉar ĉio, kio estas antaŭe skribita, estas skribita por nia instruado, por ke per pacienco kaj per konsolo de la Skriboj ni havu esperon.
13Kaj la Dio de espero plenigu vin per ĉia ĝojo kaj paco en kredado, por ke vi abunde havu esperon, laŭ la potenco de la Sankta Spirito.
33Kaj la Dio de paco estu kun vi ĉiuj. Amen.
6Ĉu ne via timo antaŭ Dio estas via konsolo?Ĉu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?
7Rememoru do, ĉu pereis iu senkulpa?Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?
17Ĉu homo estas pli justa ol Dio?Ĉu viro estas pli pura ol lia Kreinto?
2Mia animo soifas Dion, la vivantan Dion;Kiam mi venos kaj aperos antaŭ la vizaĝo de Dio?
5Kial vi malĝojas, ho mia animo?Kaj kial vi konsterniĝas en mi?Esperu al Dio;Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin,La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.
11Kial vi malĝojas, ho mia animo?Kaj kial vi konsterniĝas en mi?Esperu al Dio;Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin,La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.
12Elmetu vian koron al instruoKaj viajn orelojn al paroloj de prudento.
18Ĉar ekzistas estonteco,Kaj via espero ne perdiĝos.
29Ĉe kiu estas ploro? ĉe kiu estas ĝemoj? ĉe kiu estas malpaco?Ĉe kiu estas plendoj? ĉe kiu estas senkaŭzaj batoj?Ĉe kiu estas malklaraj okuloj?
5Malestimata lucerneto li estas antaŭ la pensoj de feliĉuloj,Pretigita por migrantoj.
10De Tiu, en kies mano estas la animo de ĉio vivantaKaj la spirito de ĉiu homa karno?
20Li mutigas la lipojn de fidindulojKaj forprenas de maljunuloj la prudenton.
15Per pacienco oni altiras al si potenculon,Kaj mola parolo rompas oston.
19Kiel putra dento kaj malforta piedoEstas nefidinda espero en tago de mizero.
23Norda vento kaŭzas pluvon,Kaj ĉagrenita vizaĝo kaŝatan parolon.
2Kia estas la parto, kiun donas Dio de supre?Kaj kion destinas la Plejpotenculo el la altaj sferoj?
16Ĉu mi rifuzis la deziron de senhavuloj?Aŭ ĉu mi turmentis la okulojn de vidvino?
24Ĉu mi faris la oron mia espero,Kaj la orbulon mi nomis mia fido?
11Kio estas mia forto, ke mi persistu?Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
19Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema,Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
26Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj?Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.