Alt Kanto 1

1 Alta kanto de Salomono.

2 Ho, li kisu min per kisoj de sia buŝo!

Ĉar via amo estas pli bona, ol vino.

3 Ho, kiel bonodoras viaj aromaĵoj!

Via nomo similas al elverŝita oleo;

Tial la fraŭlinoj amas vin.

4 Altiru min; ni postkuros vin.

La reĝo envenigu min en siajn ĉambrojn;

Ho, ni ĝojos kaj gajiĝos kun vi;

Ni memoros vian amon pli, ol vinon;

Sincere oni amas vin.

5 Mi estas nigra, tamen beleta,

Ho filinoj de Jerusalem,

Kiel la tendoj de Kedar,

Kiel la tapetoj de Salomono.

6 Ne rigardu min, ke mi estas nigreta:

La suno min brulkolorigis.

La filoj de mia patrino koleris kontraŭ mi;

Ili faris min gardistino de la vinberĝardenoj;

Mian propran vinberĝardenon mi ne gardis.

7 Diru al mi, ho vi, kiun mia animo amas,

Kie vi paŝtas, kie vi ripozigas vian brutaron tagmeze:

Kial mi similu al vagistino

Ĉe la brutaroj de viaj kamaradoj?

8 Se vi ne scias tion, ho belulino inter virinoj,

Sekvu la paŝojn de la ŝafaro,

Kaj paŝtu viajn kapridojn ĉe la tendoj de la paŝtistoj.

9 Al la ĉevalino en la ĉaroj de Faraono

Mi komparas vin, ho mia amatino.

10 Belaj estas viaj vangoj sub la orelringoj,

Via kolo sub la laĉoj de perloj.

11 Orajn orelringojn ni faros al vi,

Kun arĝentaj enkrustaĵoj.

12 Dum la reĝo sidas ĉe la festotablo,

Mia nardo bonodoras.

13 Kiel fasko de mirho, restanta inter miaj mamoj,

Estas al mi mia amato.

14 Kiel floraro de kofero estas por mi mia amato,

En la vinberĝardenoj de En-Gedi.

15 Ho, vi estas bela, mia amatino; ho, vi estas ja bela;

Viaj okuloj estas kiel ĉe kolomboj.

16 Ho, vi estas bela, mia amato, kaj ĉarma;

Nia lito estas kiel freŝaj herboj;

17 La traboj de nia domo estas cedraj,

Niaj ĉevronoj estas abiaj.

1 The Song of songs, which is Solomon’s.

2 Let him kiss me with the kisses of his mouth;

For thy love is better than wine.

3 Thine oils have a goodly fragrance;

Thy name is as oil poured forth;

Therefore do the virgins love thee.

4 Draw me; we will run after thee:

The king hath brought me into his chambers;

We will be glad and rejoice in thee;

We will make mention of thy love more than of wine:

Rightly do they love thee.

5 I am black, but comely,

O ye daughters of Jerusalem,

As the tents of Kedar,

As the curtains of Solomon.

6 Look not upon me, because I am swarthy,

Because the sun hath scorched me.

My mother’s sons were incensed against me;

They made me keeper of the vineyards;

But mine own vineyard have I not kept.

7 Tell me, O thou whom my soul loveth,

Where thou feedest thy flock,

Where thou makest it to rest at noon:

For why should I be as one that is veiled

Beside the flocks of thy companions?

8 If thou know not, O thou fairest among women,

Go thy way forth by the footsteps of the flock,

And feed thy kids beside the shepherds’ tents.

9 I have compared thee, O my love,

To a steed in Pharaoh’s chariots.

10 Thy cheeks are comely with plaits of hair,

Thy neck with strings of jewels.

11 We will make thee plaits of gold

With studs of silver.

12 While the king sat at his table,

My spikenard sent forth its fragrance.

13 My beloved is unto me as a bundle of myrrh,

That lieth betwixt my breasts.

14 My beloved is unto me as a cluster of henna-flowers

In the vineyards of En-gedi.

15 Behold, thou art fair, my love;

Behold thou art fair;

Thine eyes are as doves.

16 Behold, thou art fair, my beloved, yea, pleasant:

Also our couch is green.

17 The beams of our house are cedars,

And our rafters are firs.