Alt Kanto 6

1 Kien foriris via amato,

Ho belulino inter virinoj?

Kien forturniĝis via amato,

Por ke ni lin serĉu kun vi?

2 Mia amato iris en sian ĝardenon, al la bedoj de aromaĵoj,

Por paŝti en la ĝardenoj kaj kolekti rozojn.

3 Mi apartenas al mia amato, kaj mia amato apartenas al mi;

Tiu, kiu paŝtas inter la rozoj.

4 Ho, mia amatino, vi estas bela kiel Tirca,

Agrabla kiel Jerusalem,

Terura kiel batalantaj taĉmentoj.

5 Forturnu la okulojn for de mi,

Ĉar ili venkas min.

Viaj haroj estas kiel aro da kaprinoj,

Deirantaj sur la deklivo de la monto Gilead.

6 Viaj dentoj estas kiel aro da ŝafinoj,

Kiuj elvenas el la lavejo;

Ĉiuj estas en paroj,

Kaj ne mankas eĉ unu el ili.

7 Kiel peco de granato, viaj vangoj aspektas

Malantaŭ via vualo.

8 Da reĝinoj ekzistas sesdek, kaj okdeko da kromvirinoj,

Kaj la junulinoj estas sennombraj.

9 Sed unu sola estas mia kolombino, mia virtulino;

Ŝi estas la sola ĉe sia patrino,

La elektita de sia naskintino;

La filinoj vidis ŝin, kaj nomas ŝin feliĉulino;

La reĝinoj kaj la kromvirinoj laŭdas ŝin, dirante:

10 Kiu estas ŝi, kiu aspektas kiel la matenruĝo,

Bela kiel la luno,

Hela kiel la suno,

Terura kiel batalantaj taĉmentoj?

11 Mi iris en la nuksarban ĝardenon,

Por trarigardi la verdajn kreskaĵojn de la valo,

Por vidi, ĉu la vinbertrunko burĝonas, ĉu la granatarboj floras.

12 Tiam mi ankoraŭ ne sciis,

Ke mia animo elektos min por la ĉaroj de la nobeloj de mia popolo.

13 Turniĝu, turniĝu, ho Ŝulamit;

Turniĝu, turniĝu, ke ni rigardu vin.

Kial vi volas rigardi Ŝulamiton tiel,

Kiel oni rigardas la dancadon de la taĉmentoj?

1 Whither is thy beloved gone,

O thou fairest among women?

Whither hath thy beloved turned him,

That we may seek him with thee?

2 My beloved is gone down to his garden,

To the beds of spices,

To feed in the gardens, and to gather lilies.

3 I am my beloved’s, and my beloved is mine:

He feedeth his flock among the lilies.

4 Thou art fair, O my love, as Tirzah,

Comely as Jerusalem,

Terrible as an army with banners.

5 Turn away thine eyes from me,

For they have overcome me.

Thy hair is as a flock of goats,

That lie along the side of Gilead.

6 Thy teeth are like a flock of ewes,

Which are come up from the washing;

Whereof every one hath twins,

And none is bereaved among them.

7 Thy temples are like a piece of a pomegranate

Behind thy veil.

8 There are threescore queens, and fourscore concubines,

And virgins without number.

9 My dove, my undefiled, is but one;

She is the only one of her mother;

She is the choice one of her that bare her.

The daughters saw her, and called her blessed;

Yea, the queens and the concubines, and they praised her.

10 Who is she that looketh forth as the morning,

Fair as the moon,

Clear as the sun,

Terrible as an army with banners?

11 I went down into the garden of nuts,

To see the green plants of the valley,

To see whether the vine budded,

And the pomegranates were in flower.

12 Before I was aware, my soul set me

Among the chariots of my princely people.

13 Return, return, O Shulammite;

Return, return, that we may look upon thee.

Why will ye look upon the Shulammite,

As upon the dance of Mahanaim?