Genezo 49

1 Kaj Jakob alvokis siajn filojn, kaj diris: Kolektiĝu, kaj mi sciigos al vi, kio fariĝos al vi en la tempo venonta.

2 Kunvenu kaj aŭskultu, filoj de Jakob,

Kaj aŭskultu Izraelon, vian patron.

3 Ruben, vi estas mia unuenaskito,

Mia forto kaj komenco de mia vireco,

Supro de digno kaj supro de potenco;

4 Rapidema kiel akvo, vi ne staros plej alte,

Ĉar vi supreniris sur la liton de via patro;

Tiam vi malhonoris mian liton per la supreniro.

5 Simeon kaj Levi, fratoj;

Iloj kruelaj estas viaj glavoj.

6 En ilian konsilon mia animo ne iru,

Al ilia kunveno ne aliĝu mia honoro;

Ĉar en sia kolero ili mortigis viron

Kaj pro sia kaprico ili kripligis bovon.

7 Malbenita estu ilia kolero, ĉar ĝi estas forta,

Kaj ilia furiozo, ĉar ĝi estas kruela.

Mi dividos ilin en Jakob,

Kaj mi disĵetos ilin en Izrael.

8 Jehuda, vin laŭdos viaj fratoj;

Via mano estas sur la nuko de viaj malamikoj;

Kliniĝos antaŭ vi la filoj de via patro.

9 Juna leono estas Jehuda;

De ĉasakiro, mia filo, vi leviĝis.

Li genuiĝis, kuŝiĝis kiel leono kaj kiel leonino;

Kiu lin levos?

10 Ne forpreniĝos sceptro de Jehuda,

Nek regbastono de inter liaj piedoj,

Ĝis venos paco

Kaj al li humiliĝos la popoloj.

11 Li alligas al la vinbertrunko sian azenidon

Kaj al la delikata vinberbranĉo la filon de sia azenino;

Li lavas en vino sian veston

Kaj en sango de vinberoj sian mantelon.

12 Liaj okuloj estas ruĝaj de vino

Kaj la dentoj blankaj de lakto.

13 Zebulun loĝos ĉe la bordo de maro,

Ĉe albordiĝejo de ŝipoj,

Kaj lia limo atingos Cidonon.

14 Isaĥar estas fortosta azeno;

Li kuŝos inter la baraĵoj.

15 Kaj li vidis, ke ripozo estas bona

Kaj la tero estas agrabla;

Kaj li klinis sian ŝultron por portado

Kaj fariĝis laboristo por tributo.

16 Dan juĝos sian popolon,

Kiel unu el la triboj de Izrael.

17 Dan estos serpento ĉe la vojo,

Cerasto ĉe la irejo,

Mordanto de kalkano de ĉevalo,

Ke ĝia rajdanto falas malantaŭen.

18 Vian helpon mi esperas, ho Eternulo.

19 Gadon premos amaso,

Sed li repremos ĝin je la kalkano.

20 Ĉe Aŝer estas grasa lia pano,

Kaj li liverados frandaĵojn al reĝoj.

21 Naftali estas belkura cervo;

Li donas belajn parolojn.

22 Fruktoporta arbo estas Jozef,

Fruktoporta arbo super fonto;

La branĉoj etendiĝis super la muron.

23 Ĉagrenis lin pafistoj

Kaj pafis kaj malamikis kontraŭ li;

24 Sed forta restis lia pafarko

Kaj elastaj estas liaj brakoj,

Per la manoj de la Potenculo de Jakob,

Per la Paŝtisto, la Roko de Izrael.

25 La Dio de via patro donos al vi helpon,

La Plejpotenculo benos vin

Per benoj de la ĉielo supre,

Per benoj de la abismo, kiu kuŝas malsupre,

Per benoj de la mamoj kaj de la utero.

26 La benoj de via patro estas pli fortaj,

Ol la benoj de miaj gepatroj,

Ĝis la limo de la eternaj altaĵoj.

Ili estu sur la kapo de Jozef

Kaj sur la verto de la elektito inter liaj fratoj.

27 Benjamen estas lupo karnoŝira;

Matene li manĝos ĉasakiron,

Kaj vespere li dividos rabaĵon.

28 Tio estas ĉiuj dek du triboj de Izrael; kaj tio estas, kion diris al ili ilia patro; kaj li benis ilin, ĉiun per aparta beno li benis. 29 Kaj li ordonis al ili, kaj diris al ili: Mi alkolektiĝas al mia popolo; enterigu min apud miaj patroj en la kaverno, kiu troviĝas sur la kampo de Efron la Ĥetido, 30 en la duobla kampa kaverno, kiu troviĝas antaŭ Mamre en la lando Kanaana kaj kiun Abraham aĉetis kune kun la kampo de Efron la Ĥetido kiel tomban posedaĵon. 31 Tie oni enterigis Abrahamon kaj lian edzinon Sara, tie oni enterigis Isaakon kaj lian edzinon Rebeka, kaj tie mi enterigis Lean, 32 sur la kampo kaj en la kaverno sur ĝi, kiuj estas aĉetitaj de el la filoj de Ĥet. 33 Kaj Jakob finis la ordonadon al siaj filoj, kaj li kunigis siajn piedojn sur la lito, kaj mortis kaj alkolektiĝis al sia popolo.

1 And Jacob called unto his sons, and said: Gather yourselves together, that I may tell you that which shall befall you in the latter days.

2 Assemble yourselves, and hear, ye sons of Jacob;

And hearken unto Israel your father.

3 Reuben, thou art my first-born, my might, and the beginning of my strength;

The pre-eminence of dignity, and the pre-eminence of power.

4 Boiling over as water, thou shalt not have the pre-eminence;

Because thou wentest up to thy father’s bed;

Then defiledst thou it: he went up to my couch.

5 Simeon and Levi are brethren;

Weapons of violence are their swords.

6 O my soul, come not thou into their council;

Unto their assembly, my glory, be not thou united;

For in their anger they slew a man,

And in their self-will they hocked an ox.

7 Cursed be their anger, for it was fierce;

And their wrath, for it was cruel:

I will divide them in Jacob,

And scatter them in Israel.

8 Judah, thee shall thy brethren praise:

Thy hand shall be on the neck of thine enemies;

Thy father’s sons shall bow down before thee.

9 Judah is a lion’s whelp;

From the prey, my son, thou art gone up:

He stooped down, he couched as a lion,

And as a lioness; who shall rouse him up?

10 The sceptre shall not depart from Judah,

Nor the ruler’s staff from between his feet,

Until Shiloh come;

And unto him shall the obedience of the peoples be.

11 Binding his foal unto the vine,

And his ass’s colt unto the choice vine;

He hath washed his garments in wine,

And his vesture in the blood of grapes:

12 His eyes shall be red with wine,

And his teeth white with milk.

13 Zebulun shall dwell at the haven of the sea;

And he shall be for a haven of ships;

And his border shall be upon Sidon.

14 Issachar is a strong ass,

Couching down between the sheepfolds:

15 And he saw a resting-place that it was good,

And the land that it was pleasant;

And he bowed his shoulder to bear,

And became a servant under taskwork.

16 Dan shall judge his people,

As one of the tribes of Israel.

17 Dan shall be a serpent in the way,

An adder in the path,

That biteth the horse’s heels,

So that his rider falleth backward.

18 I have waited for thy salvation, O Jehovah.

19 Gad, a troop shall press upon him;

But he shall press upon their heel.

20 Out of Asher his bread shall be fat,

And he shall yield royal dainties.

21 Naphtali is a hind let loose:

He giveth goodly words.

22 Joseph is a fruitful bough,

A fruitful bough by a fountain;

His branches run over the wall.

23 The archers have sorely grieved him,

And shot at him, and persecuted him:

24 But his bow abode in strength,

And the arms of his hands were made strong,

By the hands of the Mighty One of Jacob

(From thence is the shepherd, the stone of Israel),

25 Even by the God of thy father, who shall help thee,

And by the Almighty, who shall bless thee,

With blessings of heaven above,

Blessings of the deep that coucheth beneath,

Blessings of the breasts, and of the womb.

26 The blessings of thy father

Have prevailed above the blessings of my progenitors

Unto the utmost bound of the everlasting hills:

They shall be on the head of Joseph,

And on the crown of the head of him that was separate from his brethren.

27 Benjamin is a wolf that raveneth:

In the morning he shall devour the prey,

And at even he shall divide the spoil.

28 All these are the twelve tribes of Israel: and this is it that their father spake unto them and blessed them; every one according to his blessing he blessed them. 29 And he charged them, and said unto them, I am to be gathered unto my people: bury me with my fathers in the cave that is in the field of Ephron the Hittite, 30 in the cave that is in the field of Machpelah, which is before Mamre, in the land of Canaan, which Abraham bought with the field from Ephron the Hittite for a possession of a burying-place. 31 There they buried Abraham and Sarah his wife; there they buried Isaac and Rebekah his wife; and there I buried Leah— 32 the field and the cave that is therein, which was purchased from the children of Heth. 33 And when Jacob made an end of charging his sons, he gathered up his feet into the bed, and yielded up the ghost, and was gathered unto his people.