Juĝistoj 5

1 Kaj ekkantis Debora, kaj Barak, filo de Abinoam, en tiu tago, jene:

2 Ĉar la ĉefoj gvidis en Izrael

Kaj la popolo montris sin fervora,

Benu la Eternulon.

3 Aŭskultu, ho reĝoj; atentu, ho princoj:

Mi al la Eternulo, mi kantas;

Mi ludas al la Eternulo, Dio de Izrael.

4 Ho Eternulo! kiam Vi eliris de Seir,

Kiam Vi iris de la kampo de Edom,

Tremis la tero, kaj la ĉielo fluigis gutojn,

Kaj la nuboj gutigis akvon.

5 La montoj fluis antaŭ la Eternulo,

Tiu Sinaj antaŭ la Eternulo, Dio de Izrael.

6 En la tempo de Ŝamgar, filo de Anat,

En la tempo de Jael, forlasitaj estis la vojoj,

Kaj tiuj, kiuj devis iri sur la vojoj, iris laŭ flankaj vojetoj.

7 Forestis juĝistoj en Izrael, forestis,

Ĝis stariĝis mi, Debora,

Ĝis stariĝis mi, patrino en Izrael.

8 Oni elektis novajn diojn;

Kaj tiam milito aperis antaŭ la pordego.

Ĉu iu vidis ŝildon aŭ lancon

Ĉe la kvardek miloj de Izrael?

9 Mia koro estas kun la estroj de Izrael,

Kun la fervoruloj en la popolo;

Benu la Eternulon.

10 Vi, kiuj rajdas sur blankaj azeninoj,

Vi, kiuj sidas sur tapiŝoj,

Kaj vi, kiuj iras sur la vojo, kantu!

11 Inter la kantoj de la pafarkistoj ĉe la akvoĉerpejoj,

Tie oni prikantos la justecon de la Eternulo,

La justecon de Lia estrado en Izrael.

Tiam eliris al la pordego la popolo de la Eternulo.

12 Vekiĝu, vekiĝu, Debora,

Vekiĝu, vekiĝu, kantu kanton;

Leviĝu, Barak, kaj konduku viajn kaptitojn, filo de Abinoam!

13 Tiam eliris la restintoj el la fortuloj de la popolo;

La Eternulo eliris kun mi inter la herooj.

14 De Efraim venis tiuj, kiuj havas siajn radikojn en Amalek;

Post vi venis Benjamen en via popolo;

De Maĥir venis estroj,

Kaj de Zebulun kondukantoj per princa bastono.

15 Kaj princoj el Isaĥar estis kun Debora,

Kaj Isaĥar, kiel Barak, kuris en la valon.

Ĉe la torentoj de Ruben estas grandaj konsiliĝoj.

16 Kial vi sidas inter la baraĵoj,

Aŭskultante la fajfadon ĉe la brutaroj?

Ĉe la torentoj de Ruben estas grandaj konsiliĝoj.

17 Gilead restis transe de Jordan;

Kaj kial Dan sidas sur la ŝipoj?

Aŝer sidas sur la bordo de la maro,

Kaj loĝas ĉe siaj golfoj.

18 Zebulun estas popolo, kiu riskis sian animon por la morto,

Kaj Naftali sur la altaĵoj de la kampo.

19 Venis reĝoj, ili batalis;

Tiam batalis reĝoj de Kanaan

En Taanaĥ, ĉe la akvo de Megido;

Sed ili ricevis neniom da mono.

20 El la ĉielo oni batalis;

La steloj de siaj vojoj batalis kontraŭ Sisera.

21 La torento Kiŝon forportis ilin,

La torento antikva, la torento Kiŝon.

Piedpremu, mia animo, la fortulojn.

22 Tiam frapis la hufoj de ĉevaloj

Pro la rapidega forkurado de fortuloj.

23 Malbenu la urbon Meroz, diris anĝelo de la Eternulo,

Malbenu, malbenu ĝiajn loĝantojn;

Ĉar ili ne venis kun helpo al la Eternulo,

Kun helpo al la Eternulo inter la herooj.

24 Benita estu inter la virinoj Jael,

La edzino de la Kenido Ĥeber,

Inter la virinoj en la tendo ŝi estu benita.

25 Akvon li petis, lakton ŝi donis;

En belega kaliko ŝi alportis buteron.

26 Ŝi etendis sian manon al najlo

Kaj sian dekstran manon al martelo de laboristoj;

Kaj ŝi ekbatis Siseran, ekfrapis lian kapon,

Kaj frakasis kaj traboris lian tempion.

27 Al ŝiaj piedoj li kliniĝis kaj falis kaj ekkuŝis;

Al ŝiaj piedoj li kliniĝis kaj falis;

Kie li kliniĝis, tie li falis pereinta.

28 Tra la fenestro rigardas, kaj plorkrias tra la krado, la patrino de Sisera:

Kial longe ne venas lia ĉaro?

Kial malfruiĝas la radoj de liaj kaleŝoj?

29 La saĝaj el ŝiaj sinjorinoj respondas al ŝi,

Kaj ŝi mem al si respondas:

30 Ili ja trovis kaj dividas militakiron;

Po unu aŭ po du knabinoj por ĉiu viro,

Diverskolorajn vestojn por Sisera,

Diverskolorajn vestojn broditajn,

Ambaŭflanke broditajn por la kolo.

31 Tiel pereu ĉiuj Viaj malamikoj, ho Eternulo!

Sed Liaj amantoj estu kiel la leviĝanta suno en sia potenco.

Kaj la lando ripozis dum kvardek jaroj.

1 Then sang Deborah and Barak the son of Abinoam on that day, saying,

2 For that the leaders took the lead in Israel,

For that the people offered themselves willingly,

Bless ye Jehovah.

3 Hear, O ye kings; give ear, O ye princes;

I, even I, will sing unto Jehovah;

I will sing praise to Jehovah, the God of Israel.

4 Jehovah, when thou wentest forth out of Seir,

When thou marchedst out of the field of Edom,

The earth trembled, the heavens also dropped,

Yea, the clouds dropped water.

5 The mountains quaked at the presence of Jehovah,

Even yon Sinai at the presence of Jehovah, the God of Israel.

6 In the days of Shamgar the son of Anath,

In the days of Jael, the highways were unoccupied,

And the travellers walked through byways.

7 The rulers ceased in Israel, they ceased,

Until that I Deborah arose,

That I arose a mother in Israel.

8 They chose new gods;

Then was war in the gates:

Was there a shield or spear seen

Among forty thousand in Israel?

9 My heart is toward the governors of Israel,

That offered themselves willingly among the people:

Bless ye Jehovah.

10 Tell of it, ye that ride on white asses,

Ye that sit on rich carpets,

And ye that walk by the way.

11 Far from the noise of archers, in the places of drawing water,

There shall they rehearse the righteous acts of Jehovah,

Even the righteous acts of his rule in Israel.

Then the people of Jehovah went down to the gates.

12 Awake, awake, Deborah;

Awake, awake, utter a song:

Arise, Barak, and lead away thy captives, thou son of Abinoam.

13 Then came down a remnant of the nobles and the people;

Jehovah came down for me against the mighty.

14 Out of Ephraim came down they whose root is in Amalek;

After thee, Benjamin, among thy peoples;

Out of Machir came down governors,

And out of Zebulun they that handle the marshal’s staff.

15 And the princes of Issachar were with Deborah;

As was Issachar, so was Barak;

Into the valley they rushed forth at his feet.

By the watercourses of Reuben

There were great resolves of heart.

16 Why sattest thou among the sheepfolds,

To hear the pipings for the flocks?

At the watercourses of Reuben

There were great searchings of heart.

17 Gilead abode beyond the Jordan:

And Dan, why did he remain in ships?

Asher sat still at the haven of the sea,

And abode by his creeks.

18 Zebulun was a people that jeoparded their lives unto the death,

And Naphtali, upon the high places of the field.

19 The kings came and fought;

Then fought the kings of Canaan,

In Taanach by the waters of Megiddo:

They took no gain of money.

20 From heaven fought the stars,

From their courses they fought against Sisera.

21 The river Kishon swept them away,

That ancient river, the river Kishon.

O my soul, march on with strength.

22 Then did the horsehoofs stamp

By reason of the prancings, the prancings of their strong ones.

23 Curse ye Meroz, said the angel of Jehovah.

Curse ye bitterly the inhabitants thereof,

Because they came not to the help of Jehovah,

To the help of Jehovah against the mighty.

24 Blessed above women shall Jael be,

The wife of Heber the Kenite;

Blessed shall she be above women in the tent.

25 He asked water, and she gave him milk;

She brought him butter in a lordly dish.

26 She put her hand to the tent-pin,

And her right hand to the workmen’s hammer;

And with the hammer she smote Sisera, she smote through his head;

Yea, she pierced and struck through his temples.

27 At her feet he bowed, he fell, he lay;

At her feet he bowed, he fell:

Where he bowed, there he fell down dead.

28 Through the window she looked forth, and cried,

The mother of Sisera cried through the lattice,

Why is his chariot so long in coming?

Why tarry the wheels of his chariots?

29 Her wise ladies answered her,

Yea, she returned answer to herself,

30 Have they not found, have they not divided the spoil?

A damsel, two damsels to every man;

To Sisera a spoil of dyed garments,

A spoil of dyed garments embroidered,

Of dyed garments embroidered on both sides, on the necks of the spoil?

31 So let all thine enemies perish, O Jehovah:

But let them that love him be as the sun when he goeth forth in his might.

And the land had rest forty years.