Jó 39

1 Ĉu vi scias la tempon, en kiu naskas la ibeksoj sur la rokoj?

Ĉu vi observis la akuŝiĝon de la cervinoj?

2 Ĉu vi kalkulis la monatojn de ilia gravedeco?

Aŭ ĉu vi scias la tempon, kiam ili devas naski?

3 Ili fleksiĝas, elĵetas siajn idojn,

Liberiĝas de siaj doloroj.

4 Iliaj infanoj fortiĝas, kreskas en libereco,

Foriras, ke ne revenas al ili.

5 Kiu donis liberecon al la sovaĝa azeno?

Kaj kiu malligis ĝiajn ligilojn?

6 La dezerton Mi faris ĝia domo,

Kaj stepon ĝia loĝejo;

7 Ĝi ridas pri la bruo de la urbo,

La kriojn de pelanto ĝi ne aŭdas;

8 La produktaĵoj de la montoj estas ĝia manĝaĵo,

Kaj ĝi serĉas ĉian verdaĵon.

9 Ĉu bubalo volos servi al vi?

Ĉu ĝi volos nokti ĉe via manĝujo?

10 Ĉu vi povas alligi bubalon per ŝnuro al bedo?

Ĉu ĝi erpos post vi valojn?

11 Ĉu vi fidos ĝin pro ĝia granda forto?

Kaj ĉu vi komisios al ĝi vian laboron?

12 Ĉu vi havos konfidon al ĝi, ke ĝi reportos viajn semojn

Kaj kolektos en vian grenejon?

13 La flugilo de struto leviĝas gaje,

Simile al la flugilo de cikonio kaj de akcipitro;

14 Ĉar ĝi lasas sur la tero siajn ovojn

Kaj varmigas ilin en la sablo;

15 Ĝi forgesas, ke piedo povas ilin dispremi

Kaj sovaĝa besto povas ilin disbati.

16 Ĝi estas kruela por siaj idoj, kvazaŭ ili ne estus ĝiaj;

Ĝi ne zorgas pri tio, ke ĝia laboro estas vana;

17 Ĉar Dio senigis ĝin je saĝo

Kaj ne donis al ĝi prudenton.

18 Kiam ĝi leviĝas alten,

Ĝi mokas ĉevalon kaj ĝian rajdanton.

19 Ĉu vi donas forton al la ĉevalo?

Ĉu vi vestas ĝian kolon per kolharoj?

20 Ĉu vi povas saltigi ĝin kiel akrido?

Terura estas la beleco de ĝia ronkado.

21 Ĝi fosas en la valo kaj estas gaja pro forteco;

Ĝi eliras kontraŭ armiton;

22 Ĝi ridas pri timo kaj ne senkuraĝiĝas,

Kaj ne retiras sin de glavo.

23 Super ĝi sonoras la sagujo,

Brilas lanco kaj ponardego.

24 Kun bruo kaj kolero ĝi glutas teron,

Kaj ne povas stari trankvile ĉe sonado de trumpeto.

25 Kiam eksonas la trumpeto, ĝi ekkrias: Ho, ho!

Kaj de malproksime ĝi flarsentas la batalon,

Kriadon de la kondukantoj, kaj bruon.

26 Ĉu pro via saĝo flugas la akcipitro

Kaj etendas siajn flugilojn al sudo?

27 Ĉu pro via ordono leviĝas la aglo

Kaj faras alte sian neston?

28 Sur roko ĝi loĝas,

Noktas sur dento de roko kaj de monta pinto.

29 De tie ĝi elrigardas por si manĝaĵon;

Malproksime vidas ĝiaj okuloj.

30 Ĝiaj idoj trinkas sangon;

Kaj kie estas mortigitoj, tie ĝi estas.

以动物的生态质问约伯

1 "山岩间的野山羊的产期你能晓得吗？

母鹿下犊之期你能察出吗？

2 牠们怀胎的月数你能计算吗？

牠们生产的日期你能晓得吗？

3 牠们屈身，把子产下，

就除掉生产的疼痛。

4 幼雏渐渐健壮，在荒野长大，

牠们一离群出去，就不再返回。

5 谁放野驴自由出去呢？

谁解开快驴的绳索呢？

6 我使原野作牠的家，

使咸地作牠的居所。

7 牠嗤笑城里的喧哗，

不听赶野驴的呼喝声；

8 牠探索群山作牠的草场，

寻觅各样青绿的东西。

9 野牛怎肯作你的仆人，

或在你的槽旁过夜呢？

10 你怎能用套绳把野牛系在犁沟呢？

牠怎肯跟着你耙山谷之地呢？

11 你怎能因牠的力大就倚赖牠？

怎能把你所作的交给牠作呢？

12 怎能信任牠能把你的粮食运回来；

又收聚你禾场上的谷粒呢？

13 鸵鸟的翅膀欣然鼓动，

但牠的翎毛和羽毛哪有慈爱呢？

14 牠把蛋都留在地上，

使它们在土里得温暖，

15 牠却忘记了人的脚可以把蛋踩碎，

野地的走兽会把蛋践踏。

16 牠苛待幼雏，看牠们好象不是自己生的，

就算牠的劳苦白费了，也漠不关心，

17 因为　神使牠忘记了智慧，

也没有把聪明分给牠。

18 牠挺身鼓翼奔跑的时候，

就讥笑马和骑马的人。

19 马的大力是你所赐的吗？

牠颈上的鬃毛是你披上的吗？

20 是你使牠跳跃像蝗虫吗？

牠喷气之威使人惊惶。

21 牠在谷中扒地，以己力为乐，

牠出去迎战手持武器的人。

22 牠讥笑可怕的事，并不惊慌，

也不在刀剑的面前退缩。

23 箭袋、闪烁的矛与枪，

都在牠的身上铮铮有声。

24 牠震抖激动，驰骋大地，

一听见角声，就不能站定。

25 角声一响，牠就说‘呵哈’，

牠从远处闻到战争的气味，

又听见军长的雷声和战争的吶喊。

26 鹰鸟飞翔，展翅南飞，

是因着你的聪明吗？

27 大鹰上腾，在高处筑巢，

是听你的吩咐吗？

28 牠住在山岩之上，

栖息在岩崖与坚固所在之上，

29 从那里窥看猎物，

牠们的眼睛可以从远处观望。

30 牠的幼雏也都吮血；

被杀的人在哪里，鹰也在哪里。"