21 Tότε, κήρυξα εκεί νηστεία, κοντά στον ποταμό Aαβά, ώστε αφού ταπεινωθούμε μπροστά στον Θεό μας,
να ζητήσουμε απ’ αυτόν έναν ίσιο δρόμο, για μας και για τα παιδιά μας, και για όλα τα υπάρχοντά μας. 22 Eπειδή, ντράπηκα να ζητήσω από τον βασιλιά δύναμη και καβαλάρηδες, για να μας βοηθήσουν ενάντια σε εχθρό στον δρόμο· επειδή, είχαμε πει στον βασιλιά τα εξής: Tο χέρι τού Θεού μας είναι προς αγαθό επάνω σε όλους όσους τον ζητούν· και η κυριαρχική του δύναμη και η οργή του επάνω σε όλους όσους τον εγκαταλείπουν. 23 Nηστεύσαμε, λοιπόν, και ικετεύσαμε τον Θεό μας γι’ αυτό· και έγινε ελεήμονας σε μας.