1 "હાચ્ચો દારાખાવેલો આંય હેતાઉ, એને મા આબહો દારાખા વાડીવાળો હેય. 2 જીં ડાહગી માંયેમાય લાગલી હેય, એને ફળ નાંય લાગે, ચ્યેલ તો ખાંડી ટાકહે, એને જ્યેલ ફળ લાગતેહે, ચ્યેલ તો ડાળી ટાકહે તોવે કા તી આજુ ફળ દેય. 3 જીં વચન માયે તુમહાન આખ્યાં ચ્યા લીદે, તુમા ચોખ્ખાં ઓઈ ગીયહા. 4 તુમા માયે માય રોજા, એને આંય તુમહેમાય રોહીં. જેહેકેન ડાહગી વેલામાય નાંય બોની રોય, તો પોતે નાંય ફળ દી હોકે, તેહેકેન તુમાબી હારાં કામ નાંય કોઇ હોકે જોવે તુમા માંયેમાય નાંય બોની રોય. 5 આંય દારાખાવેલો હેતાઉ, તુમા ડાહગ્યો હેય, જો માયે માય બોની રોહોય, એને આંય ચ્યામાય, તી બોજ હારાં કામ કોઅહા, કાહાકા માયે વોગાર તુમા કાય નાંય કોઇ હોકતાહા. 6 જો કાદાં માઅહું માંયેમાય નાંય રોય તોવે ડાહગી હારકા કાપી ટાકી દેનલા જાહે તોવે તી ડાહગી ઉખાય જાહે એને લોક ચ્ચાલ બેગા કોઇન આગડામાય ટાકી દેતહેં, એને તી બોળી જાહે. 7 જોવે તુમા માંયેમાય બોની રાહા, એને મા શિક્ષણ તુમહેમાય રોહોય, તોવે તુમા જીં કાય માગહા તીં તુમહાન મિળી. 8 મા આબહા મહિમા યાકોયજ ઓઅહે, કા તુમા બોજ ફળ દેય, તોવે તુમા મા શિષ્ય ઠોરહા. 9 જેહેકેન પોરમેહેર આબહે માયેવોય પ્રેમ કોઅયા, તેહેકેન માયે તુમહાવોય પ્રેમ કોઅયા, મા પ્રેમમાય બોની રોજા. 10 જોવે તુમા મા આગના પાળહા, તોવે તુમા મા પ્રેમમાય બોની રાહા જેહેકેન આંય પોતાના આબહા આગના પાળતાહાવ એને આંય ચ્યા પ્રેમમાય બોની રોહુ જેહેકોય માયે આબહા આગના પાળહી. 11 માયે યો વાતો તુમહાન યાહાટી આખ્યો, કા તુમહેમાય બી તોજ આનંદ રોય, એને તુમહે આનંદ ભરપુર ઓઈ જાય."

12 મા આગના ઈ હેય કા જેહેકોય માયે તુમહાવોય પ્રેમ કોઅયાહાં, ચ્ચે રીતે તુમાબી યોક બિજાવોય પ્રેમ કોઆ. 13 યોકા માઅહાહાટી ચ્યા હાંગાત્યાહાન દેખાડાં હાટી કા તો ચ્યાવોય પ્રેમ કોઅહે, બોદહા કોઅતો હારો તરીકો ઓ હેય, કા તો મોઅઇ જાય. 14 જીં આગના આંય તુમહાન દેતહાવ, જોવે તુમા પાળે, તો તુમા મા દોસ્તાર હેય. 15 આમીને તુમહાન ચાકાર નાંય આખું, કાહાકા ચાકાર નાંય જાંએ, કા માલિક કાય કોઅહે, બાકી તુમહાન માયે દોસ્તાર આખ્યાં, કાહાકા માયે જ્યો વાતો આબહા પાઅને વોનાયો, ચ્યો બોદ્યો તુમહાન આખી દેન્યો. 16 તુમહાય માન નાંય નિવડયો, બાકી માયે તુમહાન નિવડયા, એને તુમહાન નેમહ્યા કા તુમા જાયન ફળ લીયા, એને તુમહે ફળ ટોકી રોય, કા તુમા મા શિષ્ય હેય યાહાટી આબહાવોય માગા, એને તો તુમહાન દી. 17 યે વાતહે આગના આંય તુમહાન યાહાટી દેતહાવ, કા તુમા યોક બીજહાન પ્રેમ કોઆ.

18 જોવે દુનિયા લોક તુમહેઆરે આડાઇ કોએ, તોવે યાદ કોઆ કા ચ્ચાહાય તુમહેઆરે આડાઇ કોઅરા પેલ્લા ચ્યાહાય મા આરેબી આડાઇ કોઅયીહી. 19 જોવે તુમા દુનિયા લોકહા રોકે રોતે, તોવે દુનિયા લોક પોતે માઅહાલ પ્રેમ કોઅતા, બાકી તુમા દુનિયા લોક નાંય હેતા, બાકી માયે તુમહાન દુનિયામાઅને નિવડી લેદહા, ચ્યાહાટી દુનિયા લોક તુમહેઆરે આડાઇ કોઅતાહા. 20 જીં માયે તુમહાન આખ્યેલ કા, "માલિકા કોઅતો ચાકાર મોઠો નાંય," તી વાત યાદ કોઆ ચ્ચાહાય માન સોતાવ્યા, તો ચ્ચા તુમહાનબી સોતાવી,, જોવે ચ્યે મા વાત પાળી, તોવે તુમહે બી વાત પાળી. 21 બાકી ઈ બોદા ચ્યા લોક તુમા મા શિષ્ય હેય યા લેદે તુમહેઆરે કોઅરી, કાહાકા ચ્યા માન દોવાડનારા પોરમેહેરાલ નાંય વોળખે. 22 જોવે આંય નાંય યેતો એને ચ્યાહાઆરે વાત નાંય કોઅતો, તોવે ચ્યે પાપી નાંય ગોણાતે, બાકી આમી ચ્યાહાન પાપા બારામાય આખના કાયજ બહાનો નાંય હેય. 23 જો કાદો મા આરે આડાઇ કોઅહે, તો મા આબહા આરેબી આડાઇ કોઅહે. 24 જોવે આંય ચ્યાહામાય ચમત્કાર નાંય કોઅતો, જો બિજા કાદે નાંય કોઅયા, તોવે ચ્યે પાપી નાંય ગોણાતે, બાકી આમી ચ્યાહાય માન એને મા આબહાય જીં કાય કોઅયા તી દેખ્યા બી, તેરુંબી ચ્યાહાય આમહે આરે આડાઇ કોઅયી. 25 ઈ યાહાટી જાયા કા નિયમશાસ્ત્ર માય લોખલાં હેય તી હાચ્ચાં બોને, કા "ચ્યાહાય વોગાર કારણે મા આરે આડાઇ કોઅયી." 26 આંય આબાઇહીને તુમહેહાટી યોક મોદાત્યો દોવાડીહી, તો આત્મા હેય, જીં આબહા પાઅને યેહે, એને જીં હાચ્ચાં હેય તી પ્રગટ કોઅહે, જોવે તો યી, તોવે તો તુમહાન મા બારામાય આખરી. 27 એને તુમા મા બારામાય દુનિયા લોકહાન આખહા, કાહાકા સુરુવાતપાઅને તુમા મા આરે રીયહા.