1 પાછે ઈસુ આરામા દિહી પોરૂષી લોકહા આગેવાનાહા માઅને યોકા ગોઅમે ખાઅના ખાં ગીયો; એને ચ્યા ચ્યાવોય યોકદીઠ એઇ રીઅલા આતા યાહાટી કા ચ્ચામાય બુલ હોદી હોકે. 2 તાં ચ્યા હોમ્મે યોક માઅહું આતા, જ્યામાય યોક ઓહડો રોગ આતો, કા ચ્ચા આથ એને પાગ હુજી ગીઅલા આતા. 3 તોવે ઈસુય પોરૂષી લોકહાન એને મૂસા નિયમ હિકાડનારા ગુરુહુલ પુછ્યાં, "કાય આરામા દિહી લોકહાન હારાં કોઅના આમે નિયમામાય પરવાનગી હેય, કા નાંય?" 4 બાકી ચ્યા ઠાવકાજ રિયા, એને તોવે ચ્યાય ચ્યા માઅહાલ આથલીન હારો કોઅયો, એને જાં દેનો. 5 ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, "તુમહેમાઅને કાદા પોહો કા ડોબાં આરામા દિહી વેઅયે માય પોડી જાય તે ચ્યાલ તારાત નાંય કાડી લાહા?" 6 ચ્યા યે વાતહે કાયજ જોવાબ નાંય દી હોક્યા.

7 જોવે ઈસુય એઅયા, કા આમંત્રણ કોઅલા લોક કેહેકેન ચ્યા જાગા નિવડી લેતહા જાં માનાપાના લોક બોહતાહા, તોવે પાછે ચ્યાય યોક દાખલો દેયન આખ્યાં, 8 "જોવે તુલ કાદો વોરાડામાય હાદહે, તોવે મુખ્ય જાગામાય મા બોહહે, જાં માનાપાના લોક બોહતાહા, એહેકોય નાંય ઓઈ, કા તોથી બી વોદારે માનાપાના માઅહાલ આમંત્રણ દેના ઓરી. 9 એને જ્યાંય તુલ એને ચ્યાલ બેનહ્યાલ આમંત્રણ કોઅયા ઓરી, યેયન તુલ આખરી, ‘ચ્યાલ જાગો દે,’ એને તુલ તોવે લાજવાયન બોદહાથી નિચલી જાગામાય બોહરા પોડી. 10 બાકી જોવે તુલ હાદવામાય યી, તોવે બોદહાથી નિચલા જાગાવોય જાયને બોહો, કા જોવે તો, જ્યાંય તુલ આમંત્રણ દેનહા તો યી, તો તુલ આખી, ઓ હાંગાત્યા, હામ્મે યેયન બોહો, તોવે તોઆરે બોહનારાહા હામ્મે તુલ માન મિળી. 11 કાહાકા જીં માઅહું પોતેજ મોઠા બોના માગહે, તી વાહનો બોની, એને જીં માઅહું પોતાલ વાહના ગોણહે, ચ્યાલ મોઠો ગોણવામાય યી."

12 તોવે ઈસુવે જ્યાંય હાદ્યેલ ચ્યા પોરૂષીલ બી આખ્યાં, "જોવે તું દિહયા કા રાતી ખાઅના ખાવાડે, તોવે તો હાંગાત્યો કા બાહહાલ કા હોગવાડયાહાલ કા ધોનાડ્યા પોડુશ્યાહાન નાંય હાદતો, એહેકોય નાંય ઓઈ કા ત્યેંબી તુલ હાદી, એને તો બોદલો ઓઈ જાય. 13 બાકી તું ખાઅના ખાવાડે, તોવે તું ગોરીબાહાલ, ઠોટયાહાલ, અપંગાહાલ, લેંગડયાહાલ એને આંદળહાલ હાદા. 14 તોવે તું ધન્ય ઓઅહે, કાહાકા ચ્યાહા પે તુલ બોદલો દાંહાટી કાયજ નાંય હેય, બાકી તુલ ન્યાયી લોક મોઅલા માઅને પાછા જીવી ઉઠી, તોવે પોરમેહેર તુલ ચ્યા ઇનામ દી."

15 ચ્યાઆરે ખાઅના ખાનારાહા માઅને યોકાય ઈ વાત વોનાઈન આખ્યાં, "ધન્ય હેય જીં પોરમેહેરા રાજ્યામાય ખાઅના ખાઅરી." 16 ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, કાદા માઅહાય મોઠી મેજવાની દેની એને બોજ જાઅહાલ હાદ્યા. 17 જોવે ખાઅના બોની ગીયા, તોવે ચ્યાય ચ્યા ચાકારાહાન આમંત્રિત લોકહાન હાદાં દોવાડયા, યા, આમી ખાઅના તિયારી હેય. 18 બાકી બોદે ને બોદે માફી માગા લાગ્યેં, પેલ્લાય ચ્યાલ આખ્યાં, માયે જાગો વેચાતો લેદહો, એને જરુરી હેય કા આંય ચ્યાલ એરા જાંઉ; આંય તુલ વિનાંતી કોઅહુ, માન માફ કોઇ દે. 19 એને બીજાય આખ્યાં, માય પાચ જોડી ડોબેં વેચાતે લેદહે, એને પારખા જાહું; આંય તુલ વિનાંતી કોઅહુ, માન માફ કોઇ દે. 20 યોકાય પાછા યેયન આખ્યાં, માયે વોરાડ કોઅયાહાં, યાહાટી આંય નાંય યેય હોકુ. 21 ચ્યા ચાકારાહાય યેયન યો બોદ્યો વાતો ચ્યાહા માલિકાલ આખ્યાં, તોવે માલિકાલ ગુસ્સો યેનો એને ચ્યાય ચાકારાહાન આખ્યાં, શેહેરા આટામાય એને ગોલ્યેહેમ તારાત જાયને ગોરીબ, પાંગળ્યા એને લેંગડયા, એને આંદળા લોકહાન ઈહીં લેય યા. 22 ચાકારાય પાછા આખ્યાં, ઓ માલિક, જેહેકેન તુયે આખલા, તેહેકેન કોઅયા; તેરુંબી જાગો હેય. 23 માલિકાય ચાકારાલ આખ્યાં, વાટહી વોય એને ગલહીમાય લોકહાન વિનાંતી કોઇન લીયા કા મા ગુઉ બોરાય જાય. 24 કાહાકા આંય તુમહાન આખહુ, કા જ્યેં પેલ્લા આમંત્રિત કોઅલે આતેં, ચ્યા લોકાહામાઅને કાદોબી મા ખાઅના માથી નાંય ખાય.

25 જોવે મોઠો ટોળો ઈસુઆરે જાય રિઅલો આતો, ચ્યાય પાહલા ફિરીન ચ્યાહાલ આખ્યાં, 26 બાકી કાદાં મા પાહી યેય, એને ચ્યા આબહો એને આયહો એને થેઅઈ એને પોહેં એને બાહા એને બોઅયહો એને પોતા જીવાલ બી અપ્રિય નાંય હુમજી, તોવે ચ્યા મા શિષ્ય નાંય ઓઈ હોકે. 27 જીં માઅહું મા શિષ્ય ઓઅના લીદે દુઃખ નાંય વેઠે એને મોઅરાંહાટી તિયાર નાંય ઓએ, તીં મા શિષ્ય બોના લાયકે નાંય હેય.

28 જો તુમહેમાઅને કાદો બુરુજ બોનાડા માગહે, તો ચ્ચા પેલ્લા બોહીન યે વાતે ઇસાબ લાવે કા યાલ બોનાડાહાટી કોલહો ખોરચો લાગરી, એને ચ્યાપાય ચ્યાલ પુરાં કોઅરાહાટી પુરતાં પોયહા હેય કા નાંય. 29 જોવે ચ્ચા એહેકોય નાંય ઓઈ, કા પાયો ટાકીન પાછે ચ્યાલ પુરાં નાંય કોઇ હોકે, તોવે બોદે ચ્યાલ એઅનારે એહેકોય આખીન ઓહરી, 30 એઆ-એઆ ઈ માઅહું બોનાડા તે લાગ્યેલ બાકી આમી પુરાં નાંય કોઅઇ રીયોહો? 31 પાછે, જોવે યોક રાજા દોહો ઓજાર સૈનિકાહા આરે બિજા રાજા હાતે લોડાય કોઅરા નિંગહે, જ્યા વીસ ઓજાર સૈનિકા હાતે ચ્યા વિરુદમાય યેનહા, તે બોદહા પેલ્લા તો બોહીન યે વાતે નક્કી કોઅરી કા કાય તો ચ્યા બિજા રાજા હમલો કોઅરાહાટી પુરે રીતેથી તાકાતવાળો હેય કા નાંય. 32 નાંય તે દુર રોહે તાવુંજ તો પોતાના દૂતહાન દોવાડીન ચ્યાહાઆરે હોમજી લા માગી. 33 યેજપરમાણે તુમહેમાઅને જીં કાદાં માઅહું પોતાના બોદાંજ છોડી નાંય દેય, તો મા શિષ્ય નાંય બોની હોકે.

34 "મીઠાં તે જરુરી વસ્તુ હેય, બાકી મીઠાં ચોવવોગાર ઓઈ જાય, તે કોઅહી વસ્તુકોય ખારાં કોઅહા? 35 તીં નાંય તે દોરત્યે હાટી નાંય તે ખોતા હાટી કામામાંય યેહે: ચ્યાલ તે લોક બાઆ ટાકી દેતહા. જો વોનાયા હાટી તિયાર હેય તો વોનાય લેય."