લુક 15

ટાકાય ગીઅલા પોહા દાખલો

11 પાછા ઈસુય યોક દાખલો આખ્યો, "યોકા માટડા બેન પોહા આતા. 12 ચ્યાહામાઅને વાહના પોહાય પોતાના આબહાલ આખ્યાં, ‘ઓ આબા, મા મિલકાત માઅને જો મા હિસ્સો હેય, તો માન આમી દેય દે’ આબહાય પોતા મિલકાત બેની પોહાહાન વાટી દેની. 13 કોલહાક દિહયા પાછે વાહનો પોહો જીં કાય ચ્યા આતા તી બોદા યોકઠા કોઇન દુર દેશામાય જાતો રિયો, એને તાં ખારાબ કામાહામાંય ચ્યાય ચ્યા બોદી મિલકાત ખોરચી દેની. 14 જોવે વાહના પોહાય બોદા ખોરચી ટાક્યા, તોવે ચ્યા દેશામાય મોઠો દુકાળ પોડયો, એને ચ્યાપાય ખાંહાટી કાયજ નાંય આતા. 15 ચ્યાહાટી તો ચ્યા દેશા રેહેવાશ્યા માઅરે યોકા માઅહા ગોઅ કામ કોઅરા ગીયો, ચ્યા માઅહાય ચ્યાલ પોતા રાનહાંમાય ડુકરેં ચારાં દોવાડયો. 16 એને તો ઓલો બુખો આતો કા જ્યો હિંગ્યો ડુકરેં ખાતે આતેં ચ્યો હિંગ્યો ખાંહાટી ઇચ્છા ઓઅયી, કાહાકા ચ્યાલ કાદાં કાય ખાંહાટી નાંય દેતા આતા. 17 જોવે ચ્યાલ પોતાની બુલ હોમજાયી તોવે આખા લાગ્યો, મા આબહા ગોઅમે કોલાં બોદા ચાકારાહાન ખાઅનાથી વોદારે બાખ્યો મિળત્યોહો બાકી આંય ઈહીં બુખો મોઅહુ. 18 આમી આંય ઉઠીન મા આબહા ઈહીં જાહીં એને આખહી કા, આબા માયે પોરમેહેરા વિરુદ એને તો હામ્મે પાપ કોઅયોહો. 19 આમી આંય તો પોહો આખાયા લાયકે નાંય રોયહો, માન પોતાના યોક મોજર્યા હારકો રાખી લે."

ટાકાલા પોહા યેઅના

20 "તોવે તો તી દેશ છોડીન ચ્યા આબહા ઈહીં જાંહાટી ચાલ પોડયો, તો આજુ દુરુજ આતો, તાઆવ ચ્યા આબહાલ ચ્યાલ દેખીન દોયા યેની, એને પોહા એછે દાહુદી ગીયો એને ચ્યાલ જાયન ગોળે મિળ્યો, એને ચ્યાલ બોજ ચૂમ્યો. 21 પોહાય આબહાલ આખ્યાં, ‘આબા, માયે પોરમેહેરા વિરુદ એને તો વિરુદ પાપ કોઅયોહો, એને આંય તો પોહો આખાયાહાટી લાયકે નાંય રોયહો.’ 22 બાકી ચ્યા આબહાય પોતાના ચાકારાહાન આખ્યાં કા, જલદી હારામાંય હારાં ડોગલાં લેયને ચ્યાલ પોવાડા, એને આથા આંગઠ્યેમાય વિટી પોવાડા, એને પાગહામાય વાઅણે પોવાડા. 23 એને પાળલાં માતલા વાછડાં લીયા એને માઆઇન રાંદા કા આપા ખાયન આનંદ મોનાવહુ. 24 કાહાકા ઈ એહેકોય આતા જેહેકેન મા પોહો મોઅઇ ગીઅલો આતો, પાછો જીવતો ઓઅય ગીયહો, ઓ ટાકાય ગીઅલો આતો બાકી આમી મિળી ગીયહો એને ચ્યા આનંદ મોનાવા લાગ્યા."

મોઠા પોહા ખિજવાના

25 "જોવે ઈ બોદા ઓઈ રીઅલા આતા ચ્યે સમાયે ચ્યા મોઠો પોહો રાનામાય કામ કોઅતો આતો, જોવે ગોઆ પાહી યેનો, તોવે ચ્યાલ ગીતે આખના એને વાજે વાજાડના એને નાચના આવાજ વોનાયો. 26 તોવે ચ્યાય યોકા ચાકારાલ હાદિન પુછ્યાં, ‘ઈ કાય ઓઈ રીયહા?’" 27 "ચ્યાય ચ્યાલ આખ્યાં, ‘તો બાહા પાછો ગોઓ યેનહો, એને તો આબહાય માતલા પાળલાં વાછડાં માઆડ્યાહા, કાહાકા તો બાહા હારેરીતે ગોઅ યેય પોઅચ્યોહો.’ 28 ઈ હાંબળીન ખિજવાય ગીયો, એને ગોઆ માજે નાંય જાય રિઅલો આતો, યાહાટી ચ્યા આબહો બાઆ યેનો, એને ચ્યાલ ગોઅમે યાંહાટી રાવ્યાં કોઅરા લાગ્યો. 29 ચ્યાય આબહાલ જોવાબ દેનો, ‘એએ, આંય ઓલા વોરહાથી તો સેવા કોઅહુ એને કોદહીજ તો આગના નાંય ટાળહી, તેરુંબી તુયે માન યોકબી વાહના વાછડા બી નાંય દેના કા આંય તી માંઈને મા હાંગાત્યાહા હાતે ખાયન આનંદ કોઅતો. 30 બાકી જોવે તો પોહો, જ્યાંય તો મિલકાત દુર જાયને વેશ્યાહાઆરે ખોરચી ટાકી, તો યેનો તે ચ્યાહાટી તુયે પાળલાં વાછડાં માંઈને રાંદાડયા.’ 31 આબહાય ચ્યાલ આખ્યાં, ‘મા પોહા, તું કાયામ મા આરે હેય, એને જીં કાય મા હેય ઈ બોદા તોજ હેતાં. 32 બાકી આમી આનંદ કોઅરા એને મગન ઓરા જોજે કાહાકા તો ઓ બાહા જેહેકોય મોઅઇ ગીઅલો આતો એને પાછો જીવતો ઓઅય ગીયહો, જો ટાકાય ગીઅલો આતો, બાકી આમી મિળી ગીયહો.’"