12 ચ્યાહામાઅને વાહના પોહાય પોતાના આબહાલ આખ્યાં, ‘ઓ આબા, મા મિલકાત માઅને જો મા હિસ્સો હેય, તો માન આમી દેય દે’ આબહાય પોતા મિલકાત બેની પોહાહાન વાટી દેની. 13 કોલહાક દિહયા પાછે વાહનો પોહો જીં કાય ચ્યા આતા તી બોદા યોકઠા કોઇન દુર દેશામાય જાતો રિયો, એને તાં ખારાબ કામાહામાંય ચ્યાય ચ્યા બોદી મિલકાત ખોરચી દેની. 14 જોવે વાહના પોહાય બોદા ખોરચી ટાક્યા, તોવે ચ્યા દેશામાય મોઠો દુકાળ પોડયો, એને ચ્યાપાય ખાંહાટી કાયજ નાંય આતા. 16 એને તો ઓલો બુખો આતો કા જ્યો હિંગ્યો ડુકરેં ખાતે આતેં ચ્યો હિંગ્યો ખાંહાટી ઇચ્છા ઓઅયી, કાહાકા ચ્યાલ કાદાં કાય ખાંહાટી નાંય દેતા આતા. 17 જોવે ચ્યાલ પોતાની બુલ હોમજાયી તોવે આખા લાગ્યો, મા આબહા ગોઅમે કોલાં બોદા ચાકારાહાન ખાઅનાથી વોદારે બાખ્યો મિળત્યોહો બાકી આંય ઈહીં બુખો મોઅહુ. 18 આમી આંય ઉઠીન મા આબહા ઈહીં જાહીં એને આખહી કા, આબા માયે પોરમેહેરા વિરુદ એને તો હામ્મે પાપ કોઅયોહો.
ટાકાલા પોહા યેઅના
20 "તોવે તો તી દેશ છોડીન ચ્યા આબહા ઈહીં જાંહાટી ચાલ પોડયો, તો આજુ દુરુજ આતો, તાઆવ ચ્યા આબહાલ ચ્યાલ દેખીન દોયા યેની, એને પોહા એછે દાહુદી ગીયો એને ચ્યાલ જાયન ગોળે મિળ્યો, એને ચ્યાલ બોજ ચૂમ્યો.