17 એલીયા ભવિષ્યવકતાબી તે આમહે હારકો દુઃખ-સુખ બોગાવનારો માઅહું આતો, એને ચ્ચાય પોતે પુરાં મોનાકોય પ્રાર્થના કોઅયી, કા વરહાદ નાંય પોડે, એને સાડે તીન વોરહે લોગુ દોરત્યેવોય વરહાદ નાંય પોડયો. 18 પાછી ચ્ચાય પ્રાર્થના કોઅયી, તે આકાશામાઅને વરહાદ પોડયો, એને જમીનમાઅને પાક ઉસબાડ્યો.