Եբրայեցիներին 12

5 և մոռացաք այն հորդորը, որ ուղղված է ձեզ իբրև որդիների։

Որդյա՛կ իմ, Տիրոջ խրատը մի՛ անարգիր

և մի՛ վհատվիր, երբ հանդիմանվես նրանից,

6 քանի որ Տերը, ում սիրում է՝ խրատում է,

պատժում է ամեն մի որդու, որին ընդունում է(Հոբ 5.17, Առկ. 3.11-12)։

7 Թե խրատին համբերող եք, Աստված ձեզ կմոտենա իբրև որդիների։ Ո՞րն է այն որդին, որին հայրը չի խրատում։ 8 Որովհետև եթե մնաք առանց խրատի, որին բոլորն են բաժնեկից, ապա խորթ եք և ոչ թե հարազատ որդի։ 9 Հիրավի, եթե պատկառում ենք մեր մարմնավոր հայրերից, որոնք մեզ խրատում են, որչա՜փ առավել պետք է հնազանդվենք հոգիների Հորը, որ ապրենք։