18 तुलबूखे थोड़ाक माणहे एक लोखवान बेमारी वालाह खाटला पोर लोटाड़ीन लावा, पुण जुलूम बिड़ एती, तानकेरीन ताह गेरा माय नाह ली जाय सेक्या, ता ताह गेराम ली जाणेन केरता जागो होदणे बाज गीया। 19 तेवी ता गेरा पोर चेड़ीन साजो उगाड़ीन लोखवान दुखाऱ्याह खाटला बेलुच यीशुन आहने उतार देना। 20 यीशु तान बुरहो देखीन लोखवा वाला दुखाऱ्याह केयो, "एय बेटा तारा पाप माफ एय गीया।"
21 तेवी फरिसी एने देरेमगुरू तान तान मोना माय विचार केरने बाज गीया, "ज्यो एदमी कुण हे? ज्यो ते बोगवानान चिहटा किरेह! बोगवानाह सोड़ीन पापान माफी कुण आप सिकेह!"
22 तान मोनान विचाराह जाणीन यीशु ताह केयो, "तुमरा मोना माय तुमू काहा ओहलो विचार केरने बाजरेनाह? 23 होपो काय हे? काय ज्य केणे, ‘तारा पाप माफ एय गीया, नाहते इही केणे काय उठीन चाल फिर?’ 24 पुण तुमूह मालुम रेणे जुवे काय माहु माणहान बेटाख ज्यी देरती पोर पाप माफ केरनेन बी आदिकार हे, ज्य किते जाईन लोखवान दुखाऱ्याह केयो, ‘मी तुवाह केथु, उठ एने तारो खाटलो उखलीन गेर जातरे।’"
25 तुलेचबूखे तो माणुह आखान ओंगाण उठीन उबरेय गीयो, एने खाटलो उखलीन बोगवानान बोड़ाय केरतीन तान गेर जात रिनो।