105 resultados encontrados
9En toch heb Ik den Amoriet voor u vernield, Die hoog was als ceders en sterk als de eiken, Van boven zijn vruchten vernield, zijn wortels beneden.
10Ik heb u uit het land van Egypte gebracht, Door de woestijn u geleid veertig jaar lang, Om het land der Amorieten in bezit te nemen.
15De boogschutter geen stand houden; De rappe zal niet ontkomen, De ruiter brengt er het leven niet af;
17dat Hij Christus in uw harten doe wonen door het geloof; dat gij geworteld moogt blijven en gegrondvest in liefde.
19en de liefde van Christus leren beseffen, die alle begrip te boven gaat; dan zult gij vervuld worden van de ganse volheid van God.
21aan Hem zij de glorie in de Kerk en in Christus Jesus ten allen tijde, van eeuwigheid tot eeuwigheid. Amen!
4Maar Ik heb tégen u, dat ge uw eerste liefde verloren hebt.
19Ik ken uw werken, uw liefde, geloof, dienstvaardigheid en standvastigheid; ook uw latere werken, talrijker nog dan de eerste.
25houdt slechts vast wat ge hebt, totdat Ik kom.
13acht ze ook meer dan gewone liefde waardig om hun arbeid. Bewaart de vrede onder elkander.
16Weest altijd blijde.
28De genade van onzen Heer Jesus Christus zij met u!
2en was drie en twintig jaar lang rechter over Israël. Toen stierf hij, en werd te Sjamir begraven.
5Jaïr stierf, en werd begraven in Kamon.
11Maar Jahweh sprak tot de Israëlieten: Heb Ik u niet uit Egypte bevrijd, uit de handen der Amorieten, Ammonieten, Filistijnen,
2Barmhartigheid, vrede en liefde zij in volle mate uw deel!
21bewaart uzelf in Gods liefde, en rekent op de barmhartigheid van onzen Heer Jesus Christus ten eeuwigen leven.
25—aan den enigen God, onzen Redder door Jesus Christus onzen Heer, aan Hem zij de glorie en grootheid, de kracht en de macht vóór alle eeuwigheid, en nu en in alle eeuwigheid. Amen!
1Koning Salomon had, behalve de dochter van Farao, nog vele andere vreemde vrouwen lief: moabietische, ammonietische, aramese, edomietische, sidonietische, chittietische en amorietische.
5Salomon begon Asjtarte, de godin der Sidoniërs, en Milkom, de gruwel der Ammonieten, te vereren;
42Veertig jaar regeerde Salomon te Jerusalem over geheel Israël.
32Binjamin, Malloek en Sjemarja.
41Azarel, Sjelemjáhoe, Sjemarja,
42Sjalloem, Amarja en Josef.
14Trekt over dit alles de liefde aan, die de band is der volmaaktheid.
19Gij mannen, hebt uw vrouwen lief, en weest niet ongenietbaar jegens haar.
23Al wat gij doet, doet het van harte, als voor den Heer en niet als voor mensen;
2verscheen hem de engel van Jahweh in een vlammend vuur midden in een braambos. Hij zag op, en ofschoon het braambos in lichte laaie stond, werd het niet verteerd.
3Moses dacht bij zichzelf: Ik moet dat wondere schouwspel toch eens wat nader gaan bezien en kijken, waarom het braambos niet verbrandt.
8Daarom ben Ik neergedaald, om het uit de macht van Egypte te verlossen, en om het uit dit land te geleiden naar een schoon en uitgestrekt land: naar een land, dat druipt van melk en honing, de woonplaats van de Kanaänieten en Chittieten, Amorieten, Perizzieten, Chiwwieten en Jeboesieten.
8Groet Ampliatus, mijn geliefde in den Heer.
24De genade van onzen Heer Jesus Christus zij met u allen. Amen!
27aan Hem, den enig wijzen God, zij door Jesus Christus de glorie in de eeuwen der eeuwen. Amen!
13Ik ben de Alfa en Omega, De Eerste en de Laatste, het Begin en het Einde!
17En de Geest en de Bruid zeggen: "Kom!" En hij, die het hoort, zegge: "Kom!" Wie dorst heeft, hij kome! Wie wil, neme het water des Levens, om niet!
21De genade van den Heer Jesus zij met u allen. Amen!
3De Heer is getrouw; Hij zal u sterken, en u voor het kwade bewaren.
5En de Heer neige uw harten tot de liefde voor God en tot de verwachting van Christus.
18De genade van onzen Heer Jesus Christus zij met u allen.
8Zo veroverden wij toen op de beide koningen der Amorieten, die in het Overjordaanse waren, het land van de beek Arnon af tot aan het Hermongebergte,
9(de Sidoniërs noemen de Hermon Sirjon, de Amorieten noemen hem Senir),
29Zo bleven we in de vallei tegenover Bet-Peor.
7Breekt op, begeeft u op weg en trekt naar de bergen der Amorieten, en naar al hun naburen in de Araba, het bergland, het heuvelland, de Négeb en langs de zeekust; naar het land der Kanaänieten en het Libanon-gebergte tot aan de grote rivier, de Eufraat.
20Hier sprak ik tot u: Gij zijt nu aan het bergland der Amorieten gekomen, dat Jahweh, onze God, ons wil geven.
44Maar de Amorieten, die in het gebergte woonden, trokken tegen u op, achtervolgden u als een bijenzwerm, en joegen u in Seïr uiteen tot Chorma toe.
6De mindere toch verdient vergeving en medelijden, Maar de meerdere wordt des te strenger gestraft.
18En verlangen naar tucht is liefde; Liefde is het onderhouden van haar geboden, Het onderhouden der geboden onderpand van onsterfelijkheid,
19En onsterfelijkheid brengt in de nabijheid van God:
3Daarna trok Salomon tegen Chamat-Soba op, en veroverde deze stad.
15Samuël richtte Israël zolang hij leefde.
15Daar hij het rusten heerlijk vindt, En lieflijk het land: Kromt hij zijn rug om te dragen, En verricht hij slavendienst!
18-
20Aser: heerlijk is zijn brood, Hij biedt koninklijke lekkernijen.
6Ze zeiden tot Jefte: Kom, en wees onze aanvoerder in onze strijd met de Ammonieten.
22Zij bezetten dus het gehele land der Amorieten, van de Arnon tot de Jabbok en van de woestijn tot de Jordaan.
23En nu Jahweh, Israëls God, de Amorieten voor zijn volk Israël heeft uitgedreven, zoudt gij ons nu willen verjagen?