Resultados da busca por "esperança"

1ایمان، ضامن چیزهایی است که بدان امید داریم و برهان آنچه هنوز نمی‌بینیم.11‏:1 یا:‏ «ایمان، اطمینان بر چیزهایی است که بدان امید داریم و یقین به آنچه هنوز نمی‌بینیم».

10زیرا چشم‌انتظار شهری بود با بنیاد، که معمار و سازنده‌اش خداست.

20به ایمان بود که اسحاق، یعقوب و عیسو را در خصوص امور آینده برکت داد.

11آرزوی ما این است که هر‌یک از شما همین جدیّت را برای تحقق امیدتان تا به آخر نشان دهید،

15و بدین‌گونه، ابراهیم پس از آنکه با شکیبایی انتظار کشید، وعده را یافت.

19این امید، به منزلۀ لنگری محکم و ایمن برای جان ماست، امیدی که به محرابِ درون حجاب راه می‌یابد،

4زیرا آنچه در گذشته نوشته شده است، برای تعلیم ما بوده تا با پایداری و آن دلگرمی که کتب مقدّس می‌بخشد، امید داشته باشیم.

13اینک خدای امید، شما را از کمال شادی و آرامش در ایمان آکنده سازد تا با قدرت روح‌القدس، سرشار از امید باشید.

33خدای صلح و سلامت همراه همگی شما باشد. آمین.

19زیرا خلقت با اشتیاق تمام در انتظار ظهور پسران خداست.

24زیرا با همین امید نجات یافتیم. امّا امیدی که به دست آمد، دیگر امید نیست. چگونه کسی می‌تواند به امید چیزی باشد که آن را یافته است؟

25امّا اگر به چیزی امیدواریم که هنوز ندیده‌ایم، بردبارانه انتظارش را می‌کشیم.

1مسیح ما را آزاد کرد تا آزاد باشیم. پس استوار بایستید و خود را بار دیگر گرفتار یوغ بندگی مسازید.

5زیرا در روح و از راه ایمان است که ما مشتاقانه انتظار آن پارسایی را می‌کشیم که در امیدش به سر می‌بریم.

22امّا ثمرۀ روح، محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری،

5منتظر خداوندم، جان من در انتظار است،و امیدم بر کلام اوست!

6جان من برای خداوند انتظار می‌کشد؛بیش از انتظار کشیدن نگهبانان برای صبح،آری، بیش از انتظار کشیدن نگهبانان برای صبح.

7ای اسرائیل، بر خداوند امید دار،زیرا که محبت نزد خداوند استو نزد اوست نجات فراوان.

7خودْ در همه چیز سرمشقِ اعمال نیکو باش. در تعلیم خود صداقت و جدیّت به خرج ده،

11زیرا فیض خدا به ظهور رسیده است، فیضی که همگان را نجات‌بخش است

13در حینی که منتظر آن امید مبارک، یعنی ظهور پرجلال خدای عظیم و نجات‌دهندۀ خویش عیسی مسیح هستیم،

12امیدِ به تعویق افتاده، دل را بیمار می‌سازد،اما آرزوی برآورده، درخت حیات است.

19آرزوی برآورده برای جان شیرین است،اما جاهلان از ترک بدی کراهت دارند.

21بلا در پی گنهکاران خواهد بود،اما نیکبختی پاداش پارسایان است.

81جان من برای نجاتِ تو مدهوش گشته،اما به کلام تو امیدوارم.

114تو پناهگاه و سپر من هستی،بر کلامت امید بسته‌ام.

123دیدگانم از انتظار برای نجات تو تار گشته،از انتظار برای وعدۀ عدالت تو!

7محبت با همه چیز مدارا می‌کند، همواره ایمان13‏:7 یا "اعتماد". دارد، همیشه امیدوار است و در همه حال پایداری می‌کند.

8محبت هرگز پایان نمی‌پذیرد. امّا نبوّتها از میان خواهد رفت و زبانها پایان خواهد پذیرفت و معرفت زایل خواهد شد.

13و حال، این سه چیز باقی می‌ماند: ایمان، امید و محبت. امّا بزرگترینشان محبت است.

11روزهایم سپری گشته،نقشه‌ها و آرزوهای دلم ناکام مانده است.

13اگر امید داشته باشم که هاویه خانه‌ام باشد،و اگر بستر خویش در تاریکی بگسترانم،

15پس امید من کجاست؟و کیست که امید مرا ببیند؟

2قینان، مَهَلَلئیل، یارِد،

22عوبال،1‏:22 برخی نسخه‌های عبری و متن سریانی (همچنین در پیدایش ۱۰‏:۲۸). در اغلب نسخه‌های عبری: "عیبال". اَبیمائیل، صَبا،

25عِبِر، فِلِج، رِعو،

14یَتّیر، اِشتِموعَ،

15حولون، دِبیر،

10با محبتِ برادرانه سرسپردۀ هم باشید. در احترام گذاشتن به یکدیگر، از هم پیشی بگیرید.

12در امیدْ شادمان، در سختیها شکیبا و در دعا ثابت‌قدم باشید.

16برای یکدیگر ارزش برابر قائل باشید! مغرور نباشید، بلکه با کسانی که از طبقات محرومند، معاشرت کنید.12‏:16 یا: «بلکه با فروتنی به امور کوچک بپردازید». خود را برتر از دیگران مپندارید.

4«خداوندا، پایان زندگی‌ام را به من بنماو شمار روزهایم را؛بگذار بدانم که زندگی‌ام چه زودگذر است.

7«پس حال، خداوندگارا، در انتظار چه باشم؟امیدم بر توست!

13دیده از من برگیر، تا دیگر بار لبخند بر لبان آرَمپیش از آنکه رخت بربندم و دیگر نباشم.»