جامعه 4

8 شخصی تنها و بی‌کس،

که او را نه پسری است و نه برادری؛

محنت او را پایانی نیست،

اما چشمانش از ثروت سیر نمی‌شود؛

هرگز نمی‌پرسد:*4‏:8 «هرگز نمی‌پرسد»، در اصل عبری نیامده است. «برای کِه محنت می‌کشم،

و خود را از خوشی محروم می‌سازم؟»

این نیز بطالت است،

و مشغلۀ مصیبت‌بار.