پیدایش 17

3 آنگاه اَبرام به روی درافتاد و خدا به او فرمود: 4 «و اما من! این است عهد من با تو: تو پدر قومهای بسیار خواهی بود. 5 نام تو از این پس دیگر اَبرام*17‏:5 "اَبرام" یعنی "پدر والا". خوانده نخواهد شد، بلکه نام تو ابراهیم*17‏:5 "ابراهیم" یعنی "پدر خلق بسیار". خواهد بود، زیرا که تو را پدر قومهای بسیار گردانیده‌ام. 6 تو را بسیار بسیار بارور خواهم ساخت؛ از تو قومها پدید خواهم آورد، و پادشاهان از تو به وجود خواهند آمد. 7 عهد خویش را میان خود و تو، و نسل تو، پس از تو، استوار خواهم ساخت تا نسل اندر نسل عهد جاودانی باشد؛ تا تو را و پس از تو، نسل تو را، خدا باشم. 8 دیار غربت تو، یعنی تمام سرزمین کنعان را به تو و پس از تو به نسل تو، به ملکیت ابدی خواهم داد؛ و خدای آنان خواهم بود.»

9 آنگاه خدا به ابراهیم فرمود: «و اما تو! تو باید عهد مرا نگاه داری، آری، تو و فرزندانت، پس از تو، نسل اندر نسل. 10 این است عهد من، که باید آن را نگاه دارید، عهدی میان من و شما، و نسل تو، پس از تو: هر فرزند ذکوری از شما باید ختنه شود. 11 گوشت قُلَفَۀ خود را ختنه کنید و این نشان عهدی خواهد بود که میان من و شماست.