مراثی اِرمیا 3

21 لیکن به این می‌اندیشم،

و از این رو امیدوار خواهم بود:

22 محبتهای خداوند هرگز پایان نمی‌پذیرد،*3‏:22 برخی نسخه‌های عبری و ترجمه‌های یونانی هفتادتَنان و سُریانی، و تارگوم چنین است؛ نسخۀ مازورتی:‏ «از محبتهای خداوند است که تلف نشده‌ایم».

زیرا که رحمتهای او بی‌زوال است؛

23 آنها هر بامداد تازه می‌شود؛

وفاداری تو عظیم است.

24 جان من می‌گوید: «خداوند نصیب من است،

پس بر او امید خواهم بست.»

25 خداوند برای منتظران خود نیکوست،

و برای هر که او را بجوید.

26 نیکوست در خاموشی،

نجات خداوند را انتظار کشیدن؛