امثال 5

8 راه خویش از او دور نگاه دار

و به درِ خانه‌اش نزدیک مشو.

9 مبادا عنفوان جوانی*5‏:9 در عبری: "قوّت". خود را به دیگران بدهی

و سالهای خویش را به آن که بی‌رحم است.

10 مبادا بیگانگان از دولت تو سیر شوند

و دسترنج تو، خانۀ غریبه را آباد کند؛

11 و در پایانِ عمر، ناله سر دهی،

آنگاه که گوشت و تَنَت زایل شده باشد.

12 و بگویی: «دریغا که از تأدیب بیزار بودم!

و افسوس که دل من توبیخ را خوار شمرد!

13 آوای معلمانِ خویش نشنیدم

و به آموزگاران خود گوش فرا ندادم.

14 و در میان قوم و جماعت،

به لبۀ پرتگاه رسیده‌ام.»