رومیان 10

1 ای برادران، آرزوی قلبی و دعای من به درگاه خدا برای قوم اسرائیل این است که نجات یابند. 2 زیرا دربارۀ ایشان می‌توانم شهادت دهم که برای خدا غیرت دارند، امّا نه از روی معرفت. 3 زیرا به سبب ناآگاهی از آن پارسایی که از خداست،*10‏:3 یا: "امانت خدا"، و یا "عمل پارساشمارندۀ خدا"؛ همچنین در ادامۀ آیه. و از آن رو که در پی اثبات پارسایی خویش بودند، در برابر آن پارسایی که از خداست، سر فرود نیاوردند. 4 زیرا مسیح غایتِ*10‏:4 یا "پایان". شریعت است تا هر که ایمان آوَرَد، پارسا شمرده شود.

5 موسی آن پارسایی را که بر پایۀ شریعت است چنین توصیف می‌کند: «کسی که اینها را به عمل آوَرَد، به واسطۀ آنها حیات خواهد داشت.»*لاویان ۱۸‏:۵.6 امّا پارساییِ مبتنی بر ایمان می‌گوید: «در دل خود مگو "کیست که به آسمان صعود کند؟"*تثنیه ۳۰‏:۱۲.» - یعنی تا مسیح را فرود آورد - 7 یا «"کیست که به جهان زیرین نزول کند؟"*تثنیه ۳۰‏:۱۳.» - یعنی تا مسیح را از مردگان بازآورد. 8 و در مقابل، چه می‌گوید؟ اینکه «این کلامْ نزدیکِ تو، در دهان تو، و در دل توست.»*تثنیه ۳۰‏:۱۴. این همان کلامِ ایمان است که ما وعظ می‌کنیم، 9 که اگر به زبان خود اعتراف کنی «عیسی خداوند است» و در دل خود ایمان داشته باشی که خدا او را از مردگان برخیزانید، نجات خواهی یافت. 10 زیرا در دل است که شخص ایمان می‌آورد و پارسا شمرده می‌شود، و با زبان است که اعتراف می‌کند و نجات می‌یابد. 11 چنانکه کتاب می‌گوید: «هر که بر او توکل کند، سرافکنده نشود.»*اِشعیا ۲۸‏:۱۶.12 زیرا میان یهود و یونانی تفاوتی نیست، چرا که همان خداوند، خداوندِ همه است و همۀ کسانی را که او را می‌خوانند، به‌فراوانی برکت می‌دهد. 13 زیرا «هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.»*یوئیل ۲‏:۳۲.

14 امّا چگونه کسی را بخوانند که به او ایمان نیاورده‌اند؟ و چگونه به کسی ایمان آورند که از او نشنیده‌اند؟ و چگونه بشنوند، اگر کسی به آنان موعظه نکند؟ 15 و چگونه موعظه کنند، اگر فرستاده نشوند؟ چنانکه نوشته شده است: «چه زیباست پایهای کسانی که بشارت می‌آورند.»*اِشعیا ۵۲‏:۷.16 امّا همگان بشارت را نپذیرفتند، زیرا اِشعیا می‌گوید: «چه کسی، ای خداوند، پیام ما را باور کرده است؟»*اِشعیا ۵۳‏:۱.17 پس ایمان از شنیدنِ پیام سرچشمه می‌گیرد و شنیدنِ پیام، از طریق کلام مسیح میسّر می‌شود.

18 امّا می‌پرسم: آیا نشنیدند؟ البته که شنیدند:

«آوازشان در سرتاسر زمین منتشر گردیده،

و کلامشان تا به کَرانهای جهان رسیده.»*مزمور ۱۹‏:۴.

19 باز می‌پرسم: آیا اسرائیل آنچه را که شنید، درک نکرد؟ نخست، موسی می‌گوید:

«به واسطۀ آنها که قومی به حساب نمی‌آیند،

شما را به غیرت خواهم آورد؛

و به واسطۀ قومی نادان

خشم شما را بر خواهم انگیخت.»*تثنیه ۳۲‏:۲۱.

20 سپس، اِشعیا جسورانه می‌گوید:

«آنان که مرا نجسته بودند، مرا یافتند

و خویشتن را بر کسانی که مرا نطلبیده بودند، آشکار ساختم.»*اِشعیا ۶۵‏:۱.

21 امّا دربارۀ اسرائیل می‌گوید:

«همۀ روز دستهای خود را دراز کردم

به سوی قومی نافرمان و گردنکش.»*اِشعیا ۶۵‏:۲.