Lucas 4

ယေသျှုအား စုံစမ်းသွီးဆောင်ခြင်း

1 ယေသျှုသည် သန့်ယှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝပြီး ယော်ဒန်မြစ်မှ ပြန်ကြွလာတော်မူစဉ် ဝိညာဉ်တော်သည် ကိုယ်တော့်ကို တောကန္တာရသို့ ပို့ဆောင်တော်မူ၏။ 2 ထိုအရပ်၌ ရက်လေးဆယ်ပတ်လုံး မာရ်နတ်၏ စုံစမ်းသွီးဆောင်ခြင်းကို ခံတော်မူ၏။ ထိုနိ့ရက်များအတွင်း မည်သည့်အစားအစာကိုမျှ သုံးဆောင်တော်မမူသောကြောင့် ထိုအချိန်လွန်သောအခါ ကိုယ်တော်သည် ဆာမွတ်တော်မူ၏။

3 ထိုအခါ မာရ်နတ်က "သင်သည် ဘုရားသခင်၏သားဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျှင်၊ ဤကျောက်ခဲကို မုန့်ဖြစ်စီဖို့ အမိန့်ပီးပါ" ဟု လျှောက်၏။

4 ယေသျှုကလည်း၊ "လူသည် မုန့်အားဖြင့်သာ အသက်ရှင်သည် မဟုတ် ဟူ၍ ကျမ်းစာ၌လာ၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

5 ထို့နောက် မာရ်နတ်သည် ကိုယ်တော့်ကို တောင်ထက်သို့ ခေါ်ဆောင်လားပြီးနောက် လောကီနိုင်ငံဟိသမျှကို ချက်ချင်း ညွှန်ပြလေ၏။ 6 ထိုအခါ မာရ်နတ်က "ဤဘုန်းတန်ခိုးစည်းစိမ် ဟိသမျှတိကို သင့်အားပီးမည်။ ဤအရာတိကို ငါ့အား ပီးအပ်ထားသည်ဖြစ်၍ ငါသည် ပီးချင်သောသူကို ပီးနိုင်၏။ 7 သို့ဖြစ်၍ သင်သည် ငါ့ကို ကိုးကွယ်သည်ဟိသော် ဤအရာအားလုံးသည် သင်၏ ဥစ္စာဖြစ်လိမ့်မည်" ဟု ပြော၏။

8 ယေသျှုကလည်း၊ "ကျမ်းစာလာသည်ကား၊ ‘သင်ရို့၏အသျှင် ဘုရားသခင်ကိုသာ ကိုးကွယ်၍ ထိုအသျှင်၏ အမှုကိုသာ ဆောင်ရွက်ရမည်’ " ဟု မိန့်တော်မူ၏။

9 မာရ်နတ်သည် ယေသျှုကို ယေရုဆလင်မြို့သို့ ခေါ်လားပြီး ဗိမာန်တော်အထွဋ်ထိပ်၌ ထားပြီးလျှင် "သင်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော် ဖြစ်သည်မှန်လျှင်၊ သင်ကိုယ်တိုင် ဤနီရာမှ အောက်သို့ ခုန်ချလိုက်ပါ။ 10 ကျမ်းစာတော်မြတ်တွင် ‘သင့်ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ကောင်းကင်တမန်တိကို ဘုရားသခင်က မိန့်မှာထားတော်မူ၏၊’ 11 ထို့အပြင် ‘သင်၏ခြီကို ကျောက်နန့် မထိခိုက်စီခြင်းငှာ သူရို့လက်နှင့် သင့်ကို ကိုင်ထားကြလိမ့်မည်’" ဟူ၍လည်း ဆို၏။

12 ယေသျှုကလည်း " ‘သင်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စုံစမ်းခြင်းမပြုရ’ ဟု ကျမ်းစာ၌လာ၏" ဟူ၍ မိန့်တော်မူ၏။

13 မာရ်နတ်သည် စုံစမ်းသွီးဆောင်ခြင်း အားလုံးကို ပြုပြီးသောအခါ ကိုယ်တော်ထံပါးမှ အဝီးသို့ ထွက်လားပြီးလျှင် အခါအခွင့်ကောင်းကို စောင့်နိန်၏။

ယေသျှုသည် ဂါလိလဲပြည်တွင် အမှုတော်ကို စတင်ဆောင်ရွက်ခြင်း

14 ထို့နောက် ယေသျှုသည် သန့်ယှင်းသော ဝိညာဉ်တော်တန်ခိုးနှင့် ပြည့်ဝလျက် ဂါလိလဲပြည်သို့ ပြန်ကြွလာတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ သတင်းတော်သည် ထိုဒေသဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်လားလေ၏။ 15 ကိုယ်တော်သည် တရားဇရပ်များ၌ ဟောပြောသွန်သင်သောကြောင့် လူတိုင်းက ကိုယ်တော့်ကို ချီးမွမ်းကြ၏။

နာဇရက်မြို့၌ ယေသျှု ငြင်းပယ်ခံရခြင်း

16 ထို့နောက် ယေသျှုသည် မိမိကြီးပြင်းရာ နာဇရက်မြို့သို့ ကြွတော်မူပြီးလျှင် ဥပုသ်နိ့၌ ထုံးစံဟိသည်အတိုင်း တရားဇရပ်သို့ ဝင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကျမ်းစာကို ဖတ်ခြင်းငှာ ထတော်မူလျှင်၊ 17 ပရောဖက်ဟေရှာယ ကျမ်းစာကို ကိုယ်တော်အား ပီးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကျမ်းစာကို ဖွင့်၍ တွိ့တော်မူသော ကျမ်းစာ၌ ရီးထားသည်မှာ၊

18 "ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ငါ့အထက်၌ တည်တော်မူပြီးလျှင်၊

ဆင်းရဲသားရို့အား သတင်းကောင်းကို ပြောကြားရန် ငါ့ကို ရွီးခြယ်တော်မူပြီ။

အချုပ်အနှောင်ခံရသူများကို လွတ်မြောက်စီရန်အကြောင်းနှင့်

မျက်စိကန်းသူရို့ကို မျက်စိပြန်မြင်စီရန်၊

ညှည်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသူရို့ကို ကယ်မရန်နှင့်၊

19 ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူရို့ကို ကယ်တင်ခြင်းငှာ

အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေငြာရန် ငါ့ကို ရွှတ်လိုက်တော်မူ၏" ဟူ၍ ဖြစ်၏။

20 ထို့နောက် ယေသျှုက ကျမ်းစာလိပ်ကိုလိပ်၍ တရားဇရပ်မှူးအား ပြန်ပီးပြီးနောက် ထိုင်တော်မူ၏။ တရားဇရပ်ထဲ၌ဟိသော လူအပေါင်းရို့သည် ကိုယ်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နိန်ကြ၏။ 21 ကိုယ်တော်က "ဤကျမ်းစာ၌ပါသော အကြောင်းအရာများသည် သင်ရို့ကြားသည်အတိုင်း ဤနိ့ ပြည့်စုံလီဗျာယ်" ဟု သူရို့အား မိန့်တော်မူ၏။

22 လူအပေါင်းရို့သည် ကိုယ်တော်၏အကြောင်းကို ချီးကျူးပြောဆိုပြီး နှုတ်တော်ထွက်စကားများကို အံ့သြကြ၏။ သူရို့က "ဤသူသည် ယောသပ်သား မဟုတ်လား" ဟုပြောကြ၏။

23 ကိုယ်တော်ကလည်း၊ "သင်ရို့သည် ‘အချင်း ဆီးဆရာ၊ သင့်ရောဂါကို သင်ပျောက်အောင် ကုလော့’ ဆိုသည့် ဆိုရိုးစကားကို အသုံးပြု၍ ငါ့အား ဧကန်အမှန် ဆိုလိမ့်မည်။ ‘ကပေရနောင်မြို့၌ အသျှင်ပြုခသည့် အမှုကို အကျွန်ရို့ ကြားသည်အတိုင်း အသျှင်နီထိုင်ရာမြို့၌လည်း ပြုတော်မူပါ’ ဟု ငါ့ကို ပြောကြလိမ့်မည်။" 24 ✝၄.၂၄ ယော ၄.၄၄ ယေသျှုကလည်း "ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ ပရောဖက်ရို့သည် မိမိနီရပ်မြို့၌ မျက်နှာမရတတ်။" ဟု ထပ်၍ မိန့်တော်မူ၏။

25 "ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ ဧလိယလက်ထက် ဣသရေလ နိုင်ငံတွင် သုံးနှစ်နှင့်ခြောက်လပတ်လုံး မိုးခေါင်ပြီးလျှင် ကြီးစွာသော အစာငတ်မွတ်ခြင်းဖီး ကျရောက်သောအခါ၌ ဣသရေလအမျိုး မုဆိုးမတိ ဟိကြ၏။ 26 သို့သော်လည်း ပရောဖက်ဧလိယအား ဇာသူတစ်ယောက်ပါးကိုမျှ ရွှတ်လိုက်တော်မမူ။ ဇိဒုံပြည်၊ ဇရတ္တမြို့သူ မုဆိုးမပါးသို့သာ ရွှတ်တော်မူ၏။ 27 ပရောဖက်ဧလိသျှဲ လက်ထက်တွင်လည်း ဣသရေလအမျိုးသားရို့သည် နူနာရောဂါသည် အများဟိသော်လည်း ဇာသူတစ်ယောက်မျှ ကျန်းမာခြင်းကို မရကတ်၊ ယှုရိပြည်သား နေမန်သာလျှင် ကျန်းမာခြင်းကို ရ၏" ဟု သူရို့အား မိန့်တော်မူ၏။

28 တရားဇရပ်၌ဟိသော လူအပေါင်းရို့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလွန် ဒေါသ ထွက်ကြ၏။ 29 သူရို့သည် ထ၍၊ ယေသျှုအား တောင်ကမ်းပါးမှ တွန်းချရန် မြို့တည်ရာ တောင်ထိပ်စွန်းသို့ ခေါ်ဆောင်လားကြ၍ ကိုယ်တော့်ကို တောင်ကမ်းပါးစွန်းမှ တွန်းချရန် ရည်ရွယ်ကြ၏။ 30 သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ပရိသတ်အလယ်မှ လျှောက်၍ ကြွလားတော်မူ၏။

နတ်ဆိုးပူးသော လူတစ်ဦး

31 ထို့နောက် ယေသျှုသည် ဂါလိလဲပြည်၊ ကပေရေနောင်မြို့သို့ ရောက်သောအခါ ဥပုသ်နိ့၌ လူတိကို ဟောပြောသွန်သင်တော်မူ၏။ 32 ✝၄.၃၂ မ ၇.၂၈–၂၉ကိုယ်တော်၏ ဟောပြောချက်များသည် အခွင့်အာဏာ ပါဟိသောကြောင့် သူရို့သည် အံ့သြကြ၏။ 33 တရားဇရပ်ထဲတွင် ညစ်ညူးသောနတ်ဆိုး ဝင်ပူးခံရသူတစ်ဦး ဟိ၏။ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးက၊ 34 "အို၊ နာဇရက်မြို့သား ယေသျှု၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ရို့နှင့် ဇာဆိုင်လဲ၊ အကျွန်ရို့ကို ပျက်စီးစီရန်အတွက် ကြွလာသလား၊ ကိုယ်တော်သည် ဇာသူဖြစ်သည်ကို အကျွန် သိပါ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ယှင်းသောသူဖြစ်ပါ၏" ဟု ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လေ၏။

35 ယေသျှုကလည်း၊ "တိတ်ဆိတ်စွာ နိန်၍ သူ့အထဲက ထွက်လားလော" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် နတ်ဆိုးသည် ထိုသူကို လူအများရှိ့၌ လှဲချပြီးလျှင် အနာတရ မဖြစ်စီဘဲ သူ့အထဲမှ ထွက်လားလေ၏။

36 လူအပေါင်းရို့သည် အံ့သြလျက် "ဤစကားက ဇာပိုင်မျိုးလဲ၊ ဤသူသည် ဝိညာဉ်ဆိုးတိကို ထွက်လားရန် တန်ခိုးအာဏာဖြင့် အမိန့်ပီး၍ သူရို့ ထွက်လားကြပါသည်တကား" ဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။ 37 ယေသျှု၏ သတင်းတော်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသ တလျှောက်တွင် ပြန့်လေ၏။

ယေသျှုသည် များစွာသော လူတိကို ကျန်းမာစီတော်မူခြင်း

38 ယေသျှုသည် တရားဇရပ်မှ ထွက်ကြွပြီး သျှိမုန်၏အိမ်သို့ ကြွတော်မူ၏။ သျှိမုန်၏ယောက္ခမသည် အဖျားဝေဒနာကို ပြင်းစွာ ခံစားနိန်သည်ဖြစ်၍ သူရို့သည် ထိုအကြောင်းကို ကိုယ်တော်အား လျှောက်ထားကြ၏။ 39 သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် သူမ၏အနားတွင် ရပ်ပြီးလျှင် အဖျားပျောက်စီရန် အမိန့်ပီးတော်မူလျှင် အဖျားပျောက်သဖြင့် ချက်ချင်းထ၍ သူရို့အား အာဂန္တုဝတ်ကို ပြုလေ၏။

40 နီဝင်ပြီးနောက် လူတိက ရောဂါအမျိုးမျိုးဟိသောသူ အပေါင်းရို့ကို ယေသျှုထံတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခသည်ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် ထိုသူရို့၏ ဂေါင်းထက်မှာ လက်ကိုတင်၍ ရောဂါများကို ပျောက်စီတော်မူ၏။ 41 မိစ္ဆာနတ်ဆိုးရို့က "အသျှင်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်၏" ဟု အော်ဟစ်လျက် လူတိထဲမှ ထွက်လားကြ၏။

ယေသျှုသည် နတ်ဆိုးတိအား စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ ပြောခြင်းကို မပြုခြင်းငှာ အမိန့်ပီးတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား သူရို့သည် ကိုယ်တော်အား မေသျှိယဖြစ်ကြောင်းကို သိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

တရားဇရပ်များ၌ ယေသျှု ဟောပြောတော်မူခြင်း

42 မိုးလင်းသောအခါ ယေသျှုသည် လူသူကင်းဝီးသော အရပ်သို့ ကြွတော်မူ၏။ လူရို့သည် ကိုယ်တော့်ကိုရှာ၍ တွိ့သောအခါ မိမိရို့ပါးမှ ထွက်ကြွမလားစီရန် ကြိုးစားကြ၏။ 43 သို့စေကာမူ ကိုယ်တော်က၊ "ငါသည် အခြားမြို့များကိုလည်း ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော် သတင်းကောင်းကို ဟောပြောရမည်။ အကြောင်းမူကား ဤအတွက်ကြောင့် ငါ့ကို ရွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

44 ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ယုဒပြည် တရားဇရပ်များတွင် လှည့်လည်၍ တရားဟောတော်မူ၏။