1 ဥပုသ်နိ့ လွန်ပြီးနောက် မာဂဒလမြို့သူ မာရိ၊ ယာကုပ်၏အမိ မာရိနှင့် သျှာလုံ ရို့သည် ယေသျှု၏အလောင်းတော်ကို လိမ်းကျန်ခြင်းငှာ အမွှီးနံ့သာများကို ဝယ်ယူကြ၏။ 2 တလင်းဂနီနိ့ မိုးထစောစော၊ နီထွက်ချိန်၌ သင်္ချိုင်းသို့ လားကြ၏။ 3,4 ထိုသို့ လားကြစဉ်တွင် လမ်း၌ သူမရို့သည် "ဂူဝမှာ ပိတ်ထားသောကျောက်ကို အကျွန်ရို့အတွက် ဇာသူက လှိမ့်ဖယ်ပီးမည်နည်း" ဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုကျောက်တုံးသည် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့်ဖြစ်သတည်း။ သို့ရာတွင် သင်္ချိုင်းဂူဝသို့ ရောက်၍ ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်တုံးမှာ လှိမ့်ဖယ်ထားပြီးသား ဟိသည်ကို တွိ့ကြ၏။ 5 ထိုမိန်းမရို့သည် ဂူထဲသို့ ဝင်ကြလျှင် ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသော လုလင်တစ်ယောက်သည် လက်ယာဖက်၌ ထိုင်နိန်သည်ကို မြင်ကြသဖြင့် — ကြောက်လန့်ကြ၏။

6 ထိုသူကလည်း "မကြောက်ကတ်ကေ့။ သင်ရို့သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ထက်မှာ တင်၍ အသတ်ခံရသော နာဇရက်မြို့သား ယေသျှုကို လာရှာကြသည် မဟုတ်လော။ ထိုအသျှင်ကား ဤအရပ်တွင် မဟိ — သီခြင်းမှ ထမြောက်အသက်ရှင်တော်မူဗျာ။ ကြည့်ကြလော့။ ဤနီရာကား ထိုအသျှင်၏ အလောင်းတော်ကို ထားသောနီရာဖြစ်၏။ 7 ✝သင်ရို့က ပေတရုနှင့်တကွ အခြားသောတပည့်တော်တိပါးသို့ အဂုလား၍ အယင်က သင်ရို့ကို မိန့်တော်မူခသည့်အတိုင်း၊ ကိုယ်တော်သည် ဂါလိလဲပြည်သို့ သင်ရို့ထက် အယင် ကြွလားတော်မူကြောင်းကို ပြောပြကြလော့။ ထိုပြည်တွင် ကိုယ်တော့်ကို တွိ့လိမ့်မည်" ဟု ပြောဆို၏။

8 ထိုမိန်းမရို့သည် ထိန့်လန့်တုန်လှုပ်၍ သင်္ချိုင်းဂူမှ ထွက်ဗြီးကြ၏။ သူမရို့သည် ကြောက်လန့်သောကြောင့် မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြကြပေ။

[ 9 ယေသျှုသည် သီခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူပြီးနောက် တလင်းဂနီနိ့ မိုးထစောစောအချိန်၌ မာဂဒလမြို့သူ မာရိအား ဦးစွာကိုယ်ထင်ပြတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူမထံပါးမှ နတ်ဆိုးခုနစ်ကောင်ကို နှင်ထုတ်ပီးခဖူး၏။ 10 ထိုမာရိသည် ညည်းတွားငိုကြွီးလျက် ဟိနိန်ကြသော တပည့်တော်ရို့ပါးသို့ လား၍ ထိုသတင်းတော်ကို ကြားပြောလေ၏။ 11 ယေသျှုသည် အသက်ရှင်တော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ မာရိသည် ယေသျှုကို တွိ့မြင်ခရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူရို့သည် ကြားကြသော်လည်း မယုံကြပေ။

12 ထို့နောက်၊ တပည့်တော်နှစ်ပါးရို့သည် တောရွာသို့ လားကြစဉ်တွင် ယေသျှုသည် ထူးခြားသောအသွင်ဖြင့် သူရို့အား ကိုယ်ထင်ပြတော်မူ၏။ 13 သူရို့သည် အခြားသော တပည့်တော်ရို့ပါးသို့ လား၍ ထိုသတင်းကို ပြောကြ၏။ သို့ရာတွင် သူရို့သည်လည်း မယုံကြည်ကြပေ။

14 ထို့နောက်၊ တစ်ကျိပ်တစ်ပါးသော တပည့်တော်ရို့သည် စားပွဲ၌ ထိုင်၍ စားသောက်နိန်ကြစဉ်၊ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်ထင်ပြတော်မူ၏။ သူရို့သည် ကိုယ်တော် ထမြောက်တော်မူကြောင်းကို မြင်သောသူရို့၏စကားကို ကြားကြသော်လည်း၊ စိတ်နှလုံးခိုင်မာ၍ မယုံကြည်ကြသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် သူရို့အား ပြစ်တင်ဆုံးမတော်မူ၏။ 15 ✝ထို့နောက် ကိုယ်တော်က၊ "သင်ရို့သည် လောကီနိုင်ငံအရပ်ရပ်သို့ လားပြီးလျှင် လူသတ္တဝါအပေါင်းရို့အား ဧဝံဂေလိသတင်းကောင်းတရားကို ဟောပြောကြလော့။ 16 ယုံကြည်၍ ဗတ္တိဇံမင်္ဂလာကို ခံယူသောသူတိုင်း ကယ်တင်တော်မူခြင်းကို ခံရမည်။ မယုံကြည်သောသူမူကား အပြစ်စီရင်ခြင်းကို ခံရမည်။ 17 ယုံကြည်လက်ခံသောသူရို့၌ကား၊ ငါ၏နာမကို အမှီပြု၍ အံ့သြဖွယ်နိမိတ်လက္ခဏာတိကို ပြနိုင်ကြလိမ့်မည်။ နတ်ဆိုးတိကို နှင်ထုတ်လိမ့်မည်။ ထူးခြားသောဘာသာစကားတိကို ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။ 18 မြွီဆိုးများကို ကိုင်ဖမ်းသော်လည်းကောင်း၊ သီစီတတ်သော အဆိပ်အတောက်ကို သောက်သော်လည်းကောင်း၊ သူရို့သည် ဘေးဥပါဒ်နှင့် ကင်းလွတ်ကြလိမ့်မည်။ နာမကျန်းသော သူရို့အထက်မှာ လက်ကိုတင်၍ ကျန်းမာစီကြလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

19 ✝ထိုသို့ တပည့်တော်ရို့အား မိန့်တော်မူပြီးသောအခါ အသျှင်ယေသျှုသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဆောင်ယူခြင်းကို ခံတော်မူပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လက်ယာတော်ဖက်၌ ထိုင်နိန်တော်မူ၏။ 20 တပည့်တော်ရို့လည်း အရပ်ရပ်သို့လား၍ တရားတော်ကို ဟောပြောကြ၏။ သခင်ဘုရားသည်လည်း သူရို့နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်၍ ဟောပြောသော တရားတော်သည် မှန်ကန်ကြောင်းကို ပြုတော်မူသော နိမိတ်လက္ခဏာများအားဖြင့် သက်သီပြတော်မူ၏။]

[ 21 ထိုမိန်းမများသည် ပေတရုနှင့် သူ၏အပေါင်းအပါရို့ပါးသို့ လား၍ မိမိရို့ တွိ့မြင်ခရသမျှသော အရာများကို ပြောပြကြ၏။ 22 ထို့နောက်၊ ယေသျှုကိုယ်တော်တိုင် မိမိ၏တပည့်တော်ရို့အားဖြင့် မြင့်မြတ်ပြီး ထာဝရအသက်နှင့်ဆိုင်သော ကယ်တင်ခြင်း သတင်းစကားကို ကမ္ဘာကြီး၏ အရှိ့စွန်းမှ အနောက်စွန်းတိုင်အောင် ပြန့်နှံ့စီတော်မူ၏။]