လီမုန်တိုင်းကို ငြိမ်းစီခြင်း
35 ထိုနိ့ ညနီချမ်းအချိန်တွင် ကိုယ်တော်က တပည့်တော်ရို့အား "အိုင်ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ကူးကြကုန်အံ့" ဟု မိန့်တော်မူလျှင်၊ 36 တပည့်တော်ရို့သည် လူစုလူဝေးမှ ထွက်ကာ ကိုယ်တော်ဟိနှင့်ပြီးသော လောင်းထက်သို့ တက်၍ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရွက်ရွှင့်ကြ၏။ အခြားသော လောင်းများလည်း လိုက်ပါကြ၏။ 37 ထိုအခါ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော လီမုန်တိုင်းတိုက်ခတ်လာ၍ လှိုင်းများထသောကြောင့် လောင်းထဲ၌ ရီပြည့်လုပြည့်ချင် ဖြစ်လေ၏။ 38 ကိုယ်တော်မူကား လောင်း၏ပဲ့ပိုင်း၌ ခေါင်းအုံးထက်တွင် ကျိန်းစက်လျက် နီတော်မူ၏။ တပည့်တော်ရို့သည် ကိုယ်တော့်ကို နှိုးပြီးလျှင် "ဆရာ၊ အကျွန်ရို့ သီဘေးနှင့် ကြုံနိန်ရသည်ကို ဥပေက္ခာပြုတော်မူပါသည်လော" ဟု မိန်းလျှောက်ကြ၏။
39 ကိုယ်တော်သည် ထ၍ လီနှင့်လှိုင်းများအား "တိတ်ဆိတ်ငြိမ်ဝပ်စွာ နီလော့" ဟု အမိန့်ပီးတော်မူလျှင် လီသည်ငြိမ်၍ လှိုင်းသည် မထလီယာ။ 40 ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်ရို့အား "ဇာတွက်နှင့် ဤမျှလောက် ကြောက်ကြသနည်း။ ဇာကြောင့် ယုံကြည်ခြင်း မဟိသနည်း" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
41 ထိုအခါ သူရို့သည် အလွန်ကြောက်လန့်၍ "ဤလူကား ဇာပိုင်လူလဲ၊ လီနှင့်လှိုင်းတောင်မှ ဤလူ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာကြ၏" ဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုနိန်ကြ၏။