1 ထို့နောက် ကိုယ်တော်က "သင်ရို့ကို ငါ အမှန်ဆိုသည်ကား ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် တန်ခိုးအာဏာနှင့်တကွ တည်သည်ကို ဤအရပ်၌ဟိသော လူတချို့သည် မမြင်ရဘဲ၊ မသီဆုံးရကြ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

2 ✝ ၉.၂–၇ ၂ ပေ ၁.၁၇,၁၈ ခြောက်ရက်လွန်သောအခါ ယေသျှုသည် ပေတရု၊ ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်ရို့မှတစ်ပါး အခြားတစ်ယောက်မှ မပါဘဲ မြင့်သောတောင်တစ်ခုထက်သို့ ခေါ်ဆောင်လားတော်မူ၏။ ထိုအခါ ယေသျှုသည် သူရို့၏ရှိ့၌ အဆင်းသဏ္ဌာန်တော် ပြောင်းလဲ၍၊ 3 အဝတ်တော်လည်း တောက်ပြောင်လျက် — ဤလောက၌ မည်သည့်ခဝါသည်မှ မတတ်နိုင်အောင် ဖြူဖွီးလျက်ဟိ၏။ 4 တပည့်တော် သုံးပါးရို့ရှိ့တွင် ဧလိယနှင့် မောသျှေရို့သည် ပေါ်လာ၍ ယေသျှုနှင့် စကားပြောနိန်ကြသည်ကို မြင်လေ၏။ 5 ထိုအခါ ပေတရုက ယေသျှုအား၊ "ဆရာ၊ ဤအရပ်၌ နီဖို့ကောင်းပါ၏။ ယင်းကြောင့် အသျှင်ဖို့ တဲတစ်ဆောင်၊ မောသျှေအဖို့ တဲတစ်ဆောင်နှင့် ဧလိယအဖို့ တဲတစ်ဆောင်၊ တဲသုံးဆောင်ကို အကျွန်ရို့ဆောက်ပါရစီ" ဟု လျှောက်လေ၏။ 6 အကြောင်းမူကား တပည့်တော်ရို့သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ပေတရုသည် ထိုသို့ ယောင်းယမ်း၍ လျှောက်ထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

7 ✝ ၉.၇ မ ၃.၁၇; မာ ၁.၁၁; လု ၃.၂၂ ထိုအခါ မိုးတိမ်တိုက်သည် ပေါ်လာပြီး သူရို့အား အုပ်မိုး၍ "ဤသူကား ငါ နှစ်သက်မြတ်နိုးရာ ငါ၏ချစ်သားဖြစ်ပေ၏ — သူ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့" ဟု မိုးတိမ်တိုက်မှ အသံတော် ထွက်ပေါ်လာ၏။ 8 ထိုအခါ တပည့်တော်ရို့သည် ချက်ချင်း မိမိရို့ပတ်လည်သို့ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလျှင် ယေသျှုမှတစ်ပါး အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မတွိ့ကြပေ။

9 ထို့နောက် ကိုယ်တော်နှင့် တပည့်တော်ရို့သည် တောင်ထက်မှ ဆင်းလာစဉ် ကိုယ်တော်က "သင်ရို့ တွိ့မြင်ခသော အမှုအရာများကို လူသားသည် သီခြင်းမှ မထမြောက်မီတိုင်အောင် ဇာသူ့ကိုမျှ မပြောကတ်ကေ့" ဟု တပည့်တော်ရို့အား ပညတ်တော်မူ၏။

10 တပည့်တော် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးရို့သည် ထိုပညတ်ချက်ကို လိုက်နာကြသော်လည်း "သီခြင်းမှ ထမြောက်သည်ဟု ဆိုသည်ကား မည်သို့နည်း" ဟု အချင်းချင်း ဆွေးနွေးမိန်းမြန်းကြ၏။ 11 ✝၉.၁၁ မ ၁၁.၁၄ထို့နောက် သူရို့သည် ယေသျှုအား "ကျမ်းတတ်ဆရာရို့က ဧလိယသည် အယင်ကြွလာလိမ့်မည်ဟု ဇာတွက် ပြောဆိုကြသနည်း" ဟု မိန်းလျှောက်ကြ၏။

12 ကိုယ်တော်ကလည်း "အမှုအရာ အားလုံးကို အသင့်ပျင်ဆင်ဖို့ ဧလိယသည် အယင်ကြွလာရသည်ကား မှန်ပေ၏။ သို့ရာတွင် ကျမ်းစာတော်မြတ်၌ ‘လူသားသည် များစွာသော ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ငြင်းပယ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း ခံရမည်’ ဟု ရီးထားသည်ကား ဇာပိုင်နည်း။ 13 သို့သော် သင်ရို့အား ငါ အမှန်ဆိုသည်ကား ဧလိယသည် ကြွလာခပြီးယာ။ သူ၏အကြောင်းကို ကျမ်းစာ၌ ရီးထားသည်ကား ‘လူရို့သည် သူ့အား ပြုချင်သမျှကို ပြုခယာ’ " ဟု မိန့်တော်မူ၏။

14 သူရို့သည် အခြားသောတပည့်တော်များ ဟိရာသို့ ရောက်လာကြသောအခါ လူပရိသတ်ရို့သည် သူရို့ပတ်လည်၌လည်းကောင်း၊ ကျမ်းပြုဆရာရို့သည်လည်း သူရို့နှင့် အငြင်းအခုံ ပြောဆိုနိန်ကြသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်တော်မူ၏။ 15 စုဝေးလျက်ဟိကြသော လူရို့သည် ယေသျှုကိုမြင်လျှင် အံသြခြင်းဟိလျက် အထံတော်သို့ ဗြီး၍ နှုတ်ဆက်ကြ၏။ 16 ယေသျှုသည် တပည့်တော်ရို့အား "သင်ရို့သည် ဤသူရို့နှင့် ဇာအကြောင်းကို ငြင်းခုံ ပြောဆိုနိန်ကြသနည်း" ဟု မိန်းတော်မူ၏။

17 လူစုလူဝေးထဲမှ လူတစ်ယောက်က "ဆရာ၊ ဝိညာဉ်ဆိုးဝင်ပူးပြီး စကားအနိန်သော အကျွန်၏သားသျှေကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ခေါ်လာပါ၏။ 18 ဝိညာဉ်ဝင်ပူးသည့်အခါတိုင်း သားသျှေသည် မြီကြီးထက်မှာ လဲကျတတ်ပါ၏။ ပါးစပ်မှလည်း အမြှုပ်ထွက်၍ အံသွားကြိတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း မာတောင့်စီပါ၏။ ဆရာတပည့်တိကို ယင်းဝိညာဉ်အား နှင်ထုတ်ပီးစီခြင်းငှာ တောင်းပန်သော်လည်း သူရို့သည် မတတ်နိုင်ကြပါ" ဟု ကိုယ်တော့်ကို လျှောက်ထား၏။

19 ကိုယ်တော်က "အို၊ ယုံကြည်ခြင်း မဟိသောအမျိုး၊ ငါသည် သင်ရို့နှင့် ဇာလောက်ကြာကြာနီရမည်နည်း။ ဇာလောက်ကြာကြာ သင်ရို့ကို သည်းခံရမည်နည်း။ ယင်းသူငယ်ကို ငါ့ပါးသို့ ယူလာကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ 20 သူရို့သည် သူငယ်အား ယေသျှုထံသို့ ယူလာကြ၏။

ထိုဝိညာဉ်သည် ယေသျှုကို မြင်လျှင်မြင်ချင်း သူငယ်အား ပြင်းစွာတုန်တတ်စီပြီး မြီထက်သို့ လဲကျကာ လူးလိမ့်လျက် သူငယ်၏ပါးစပ်မှ အမြှုပ်ထွက်လျက် နိန်၏။ 21 ယေသျှုကလည်း "ဤပိုင် ဖြစ်နိန်သည်ကား ကြာယာလော့" ဟု သူငယ်၏ဖခင်အား မိန်းတော်မူလျှင်၊

ဖခင်က "အသျှေကတည်းမှစ၍ ဖြစ်နိန်ပါ၏။ 22 ယင်းဝိညာဉ်ဆိုးသည် သားသျှေကို သီစီခြင်းငှာ မီးထဲ၌ လည်းကောင်း၊ ရီထဲ၌ လည်းကောင်း အလီလီ လဲစီတတ်ပါ၏။ ကိုယ်တော် တတ်နိုင်သည်ဆိုလျှင် အကျွန်ရို့ကို သနား၍ ကယ်မတော်မူပါ" ဟု ပြန်၍ လျှောက်ထား၏။

23 ယေသျှုက "ဇာကြောင့် ‘တတ်နိုင်တော်မူလျှင်’ ဟူ၍ ပြောသနည်း။ ယုံကြည်ခြင်းဟိသောသူအဖို့ ခပ်သိမ်းသော အမှုအရာကို တတ်စွမ်းနိုင်သည်" ဟု ထိုသူအား မိန့်တော်မူ၏။

24 ထိုအခါ သူငယ်၏ဖခင်က "အကျွန် ယုံကြည်ပါ၏။ သို့သော် အကျွန်၌ဟိသော ယုံကြည်ခြင်းကို ပိုပြီးဟိဖို့ မစတော်မူပါ" ဟု အသံကျယ်စွာ အော်ဟစ်၍ လျှောက်ထားလေ၏။

25 လူစုလူဝေးရို့သည် စုရုံး၍ ဗြီးလာကြသည်ကို ယေသျှုသည် မြင်တော်မူလျှင် "ဆွံ့အ၍ နားပင်းစီသော နတ်၊ ယင်းအသျှေပါးက ထွက်လော့။ ဇာခါမျှ ပြန်ဝင်မပူးကေ့၊ ငါ အမိန့်ပီး၏" ဟု ဝိညာဉ်ဆိုးအား မိန့်တော်မူ၏။

26 ထိုဝိညာဉ်သည် အော်ဟစ်ပြီးလျှင် သူငယ်အား ပြင်းစွာတက်စီပြီးမှ ထွက်လားလေ၏။ သူငယ်သည်လည်း လူသီကဲ့သို့ ဖြစ်နိန်သဖြင့် လူအပေါင်းရို့က "အသျှေ သီယာ" ဟု ပြောကြ၏။ 27 သို့ရာတွင် ယေသျှုသည် သူငယ်၏လက်ကို ကိုင်၍ ထူမတော်မူလျှင် သူငယ်သည် ထလာ၏။

28 ကိုယ်တော်သည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်တော်မူပြီးမှ တပည့်တော်ရို့က "အကျွန်ရို့သည် ယင်းနတ်ကို မောင်းထုတ်၍ ဇာအတွက် မရနိုင်ပါသနည်း" ဟု မိန်းလျှောက်ကြ၏။

29 ကိုယ်တော်က "ဆုတောင်းခြင်းမှတစ်ပါး အခြားဇာနည်းနှင့်မျှ ထိုနတ်မျိုးကို နှင်ထုတ်လို့မရနိုင်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

30 ယေသျှုနှင့် တပည့်တော်ရို့သည် ထိုအရပ်မှထွက်၍ ဂါလိလဲပြည်ကို ဖြတ်လားကြ၏။ ထိုသို့ ဖြတ်လားကြောင်းကို ကိုယ်တော်သည် မည်သူ့ကိုမျှ မသိစီလို။ 31 အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်ရို့အား "လူသားကို လူတိလက်သို့ အပ်နှံကြပြီးလျှင်၊ အသီသတ်ကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သုံးရက်ကြာသောအခါ လူသားသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်လိမ့်မည်" ဟူ၍ သွန်သင်နိန်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

32 တပည့်တော်ရို့သည် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ခြင်းကို နားမလည်ကြသော်လည်း ကိုယ်တော့်ကို ကြောက်ရွံ့၍ မမိန်းလျှောက်ဝံ့ကြ။

33 ကိုယ်တော်နှင့် တပည့်တော်ရို့သည် ကပေရနောင်မြို့သို့ ရောက်ကြ၏။ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် ကိုယ်တော်က "သင်ရို့သည် လမ်း၌ ဇာအကြောင်းကို ငြင်းခုံနိန်ကြသနည်း" ဟု တပည့်တော်ရို့အား မိန်းတော်မူ၏။

34 ✝ ၉.၃၄ လု ၂၂.၂၄ သို့သော် တပည့်တော်ရို့သည် နှုတ်ဆိတ်နိန်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား မိမိရို့အထဲ၌ ဇာသူသည် အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်ကို လမ်းတွင် ဆွေးနွေးငြင်းခုံကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ 35 ✝၉.၃၅ မ ၂၀.၂၆,၂၇; မ ၂၃.၁၁; မာ ၁၀.၄၃,၄၄; လု ၂၂.၂၆ထိုအခါ ယေသျှုသည် ထိုင်လျက် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသော တပည့်တော်ရို့အား ခေါ်၍ "အမြင့်ဆုံး ဖြစ်လိုသောသူသည် အားလုံး၏ အောက်ဆုံးဖြစ်ရမည်။ လူတိုင်း၏ အစီခံလည်း ဖြစ်ရမည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 36 ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် အသျှေတစ်ယောက်အား ခေါ်၍ သူရို့ရှိ့၌ ထားပြီးမှ၊ ထိုအသျှေကို ဖက်လျက်၊ 37 ✝၉.၃၇ မ ၁၀.၄၀; လု ၁၀.၁၆; ယော ၁၃.၂၀"ငါ၏နာမကို ထောက်၍ ဤပိုင် အသျှေရို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို လက်ခံသောသူသည် ငါ့ကို လက်ခံ၏။ ငါ့ကို လက်ခံသောသူက ငါ့ကိုသာ လက်ခံသည် မဟုတ်၊ ငါ့ကို စီရွှတ်တော်မူသော အသျှင်ကိုလည်း လက်ခံခြင်း ဖြစ်၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

38 ယောဟန်က "ဆရာ၊ ဆရာ၏နာမကို အမှီပြု၍ နတ်ဆိုးတိကို မောင်းထုတ်နိန်သော လူတစ်ယောက်အား အကျွန်ရို့ မြင်တွိ့ခပါ၏။ ယင်းသူကား အကျွန်ရို့နှင့် အပေါင်းအပါ မဟုတ်သောကြောင့် ကိုယ်တော်၏နာမကို အသုံးမပြုဖို့ တားမြစ်ခပါ၏" ဟု ကိုယ်တော့်ကို လျှောက်လျှင်၊

39 ယေသျှုက "ထိုသူ့ကို မတားကေ့၊ ငါ့နာမကို အမှီပြုကာ အံ့ဖွယ်သောအမူကို ပြုပြီးလျှင် ငါ့အား ပုတ်ခတ်ပြောဆိုနိုင်မည့် လူတစ်ယောက်မျှ မဟိ။ 40 ✝၉.၄၀ မ ၁၂.၃၀; လု ၁၁.၂၃ငါရို့ကို မဆန့်ကျင်သောသူသည် ငါရို့ ဘ ဖက်သားဖြစ်၏။ 41 ✝၉.၄၁ မ ၁၀.၄၂သင်ရို့အား ငါ အမှန်ဆိုသည်ကား၊ ငါ့လူ ဖြစ်ကြောင့်ကို ထောက်၍ သင်ရို့အား သောက်ရီတစ်ခွက်ကို တိုက်သောသူကား ယင်းရီတစ်ခွက်၏အကျိုးကို ခံစားရလိမ့်မည်။

42 "ငါ့ကို ယုံကြည်သော ဤအသျှေတစ်ယောက်ယောက်ကို မှောက်မှားလမ်းလွဲစီသောသူသည် မိမိ၏လိုင်ပင်း၌ ကြီးသောကြိတ်ဆုံကျောက်ကို ဆွဲလျက် ပင်လယ်ထဲမှာ ပစ်ချခံရသည်က ယင်းသူ့အဖို့ ပို၍ကောင်း၏။ 43 ✝၉.၄၃ မ ၅.၃၀သင်၏လက်သည် သင်၏ယုံကြည်ခြင်းကို ပျက်ပြားစီမည်ဆိုလျှင် ယင်းလက်ကို ဖြတ်ပစ်လော့။ လက်နှစ်ဖက် အစုံအလင်နှင့် ပိုးမသီ၊ မီးမငြိမ်းနိုင်သော ငရဲ၌ ကျသည်ထက်၊ လက်တစ်ဖက်မဟိဘဲ ထာဝရအသက်ကို ရခြင်းက ပို၍ ကောင်း၏။ 44 *၉.၄၄ အချို့သော မူရင်းလက်ရီးမူကျမ်းများတွင် အပိုဒ်ငယ် ၄၄၊ ထိုနီရာကား ပိုးမသီ၊ မီးမငြိမ်းနိုင်သောနီရာ၊ ကို ပေါင်းထည့်ထားသည် (ရှု အပိုဒ် ၄၈)။ 45 သင်၏ခြီက သင်၏ယုံကြည်ခြင်းကို ပျက်ပြားစီမည်ဆိုလျှင် ယင်းခြီကို ဖြတ်ပစ်လော့။ ခြီနှစ်ဖက် အစုံအလင်နှင့် ငရဲ၌ ကျသည်ထက် ခြီတစ်ဖက် မဟိဘဲနှင့် ထာဝရအသက်ကို ရသည်က ပို၍ကောင်း၏။ 46 *၉.၄၆ အချို့သော မူရင်းလက်ရီးမူကျမ်းများတွင် အပိုဒ် ၄၆၊ ထိုနီရာကား ပိုးမသီ၊ မီးမငြိမ်းနိုင်သောနီရာ၊ ကို ပေါင်းထည့်ထားသည် (ရှု အပိုဒ် ၄၈)။ 47 ✝၉.၄၇ မ ၅.၂၉သင်၏မျက်စိက သင့်ယုံကြည်ခြင်းကို ပျက်ပြားစီသည်ဆိုလျှင် ယင်းမျက်စိကို ထုတ်ပစ်လော့။ 48 ‘မျက်စိအစုံနှင့် ပိုးမသီ၊ မီးမငြိမ်းနိုင်သော ငရဲ၌ကျစွာထက် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ထဲသို့ မျက်လုံးတစ်ဖက်မဟိဘဲနှင့် ဝင်ခွင့်ရသည်က ပို၍ကောင်း၏။’

49 "ယဇ်ကောင်ကို ဆားအားဖြင့် သန့်စင်သည့်နည်းတူ လူတိုင်းသည် မီးအားဖြင့် သန့်စင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။

50 ✝ ၉.၅၀ မ ၅.၁၃; လု ၁၄.၃၄,၃၅ "ဆားသည် အသုံးဝင်၏၊ သို့သော် ယင်းဆားသည် အငံဓာတ်ပျောက်ကင်းလားလျှင် အငံဓာတ်ကို ပြန်ရအောင် ဇာပိုင်ပြုနိုင်မည်နည်း။

"သင်ရို့တွင် မိတ်ဖွဲ့ခြင်း၌ ဆားဟိစီကြလော့၊ သင်ရို့သည်လည်း အချင်းချင်း သင့်မြတ်စွာ နိန်ကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။