မဿဲ 13

3 ကိုယ်တော်သည် ပုံဥမာတိနှင့် ခိုင်းနှိုင်းကာ သူရို့အား ဆုံးမသြဝါဒ ပီးတော်မူ၏။

တစ်ခါက လူတစ်ယောက်သည် မျိုးစိကြဲရန်လားခ၏။ 4 မျိုးစိတိကို လယ်ထဲ၌ ကြဲသည့်အခါ မျိုးစိတချို့သည် လမ်းမှာကျသဖြင့် ငှက်တိ လာ၍ ကောက်စားပလိုက်ကြ၏။ 5 တချို့မျိုးစိတိသည် မြီဆီလွှာနည်းသော ကျောက်တောမှာ ကျကြ၏။ ထိုမျိုးစိတိသည် မြီဆီလွှာပါးသောကြောင့် ချက်ချင်း အညှောက်ပေါက်ကြ၏။ 6 သို့သော်လည်း အမြစ်များသည် ကျောက်ခဲတိကို မထိုးဖောက်နိုင်သောကြောင့်၊ နီထွက်လာသောအခါ အပင်ချေတိကို နီပူလောင်သဖြင့် ထိုအပင်ချေတိသည် ချက်ချင်း ခြောက်လားကြ၏။ 7 အချို့မျိုးစိတိသည် ဆူးပင်များကြား၌ ကျသဖြင့်၊ ဆူးပင်တိသည် ကြီးထွားကာ ထိုအပင်ချေတိကို ဖိစီးထားကြ၏။ 8 သို့သော် မျိုးစိတချို့သည် ကောင်းသောမြီဆီလွှာမှာ ကျသဖြင့် အပင်များသည် အသီးသီးကြပြီးလျှင် အဆသုံးဆယ်၊ အဆခြောက်ဆယ်၊ အဆတစ်ရာ စသည်ဖြင့် ပွားများကြလေ၏။

9 ယေသျှုက "နားဟိသောသူတိ ကြားကတ်ပါစီ" ဟူ၍ အဆုံးသတ်လေ၏။