ယေသျှုသည် တခြားသော လူအုပ်ကြီးကို ကျွေးမွေးတော်မူခြင်း
32 ယေသျှုသည် တပည့်တော်တိကို မိမိထံပါးသို့ ခေါ်ပြီးလျှင် "ငါသည် ဤလူတိကို သနားမိပါ၏၊ ဇာကြောင့်လဲဆိုကေ ဤသူရို့သည် သုံးရက်ကြာ ငါနှင့် အတူနီထိုင်ကြပြီးပြီဖြစ်၍ ဂုအချိန်၌ သူရို့မှာ စားစရာတစ်ခုလေ့ မဟိကတ်ယာ။ ငါသည် သူရို့ကို တစ်ခုလည်း မကျွေးဘဲ ပြန်မရွှတ်ချင်၊ သူရို့သည် လမ်းခရီး၌ အားပြတ်ကြလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
33 တပည့်တော်ရို့ကလည်း "ဤကန္တာရတော၌ ဤမျှလောက် များစွာသောလူရို့ကို ကျွေးမွီးခြင်းငှာ လုံလောက်သောအစာကို ဇာနီရာမှာ အကျွန်ရို့ ရှာရပါဖို့လဲ" ဟု လျှောက်တော်မူကြ၏။
34 ယေသျှုက "သင်ရို့၌ မုန့် ဇာလောက်ဟိလဲ" ဟု မိန်းတော်မူလျှင်၊
တပည့်တော်ရို့က "မုန့်ခုနစ်လုံးနှင့် ငါးချေ အနည်းငယ် ဟိပါ၏" ဟု လျှောက်ကြလေ၏။
35 ထိုအခါ ယေသျှုကလည်း လူတိကို မြီကြီးထက်မှာ ထိုင်ကြရန် မိန့်တော်မူ၏။ 36 ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မုန့်ခုနစ်လုံးနှင့် ငါးများကို ယူ၍ ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းပြီးမှ၊ မုန့်နှင့် ငါးကို ဖဲ့ပြီးလျှင် တပည့်တော်တိအား ပီးလေ၏၊ တပည့်တော်တိကလည်း ထိုမုန့်နှင့် ငါးကို လူတိအား ဝီပီးကြ၏။ 37 လူအပေါင်းရို့သည် ဝစွာ စားကြလေ၏။ ပြီးနောက် တပည့်တော်ရို့သည် စားကြွင်းစားကျန်များကို ကောက်သိမ်းကြသောအခါ တောင်းခုနစ်လုံး အပြည့် ရလေ၏။ 38 စားသုံးသောသူများတွင် မိန်းမနှင့် သူငယ်တိ မပါဘဲ ယောက်ျားချည်းသက်သက် ��,������ ဟိလေ၏။